Art Garfunkel - Some Enchanted Evening (2007)

Dat Art niet succesvol is, bewijst MuMe. Nauwelijks berichtjes, nauwelijks stemmen, lage scores. De man met de engelenstem doet op alle vlakken onder voor vriend en vijand Paul Simon. Uiteindelijk is dat terecht. Toen ze een duo waren, was hij een onmisbare schakel in het geheel. Pauls stem vond ik toen al veel mooier, maar Art vulde perfect aan. Concertbeelden van hen zijn grappig: hoe Art smoelen trekt om te zingen. Van zodra Paul solo ging en Art noodgedwongen ook solo ging, kwam het klasseverschil pijnlijk naar boven. Paul toonde zich als één van de grootste songwriters aller tijden en Art moest zich behelpen met andere tekstschrijvers en covers. In hun duotijd had hij altijd kunnen genieten van Simons talent op dat vlak, nu niet meer. Is alles van Art dan rommel? Nee. Er zijn een aantal klassesongs: All I know, Scissors cut, A heart in New York en natuurlijk Bright eyes. En een paar waar ik nu niet aan denk. Maar al die songs zijn ondergeven aan zijn 'truttige' zangstijl, bieden geen variatie en getuigen van nul creativiteit. Dit album hier is wellicht zijn allerzwakste. Een poging om oldtimers nieuw leven in te blazen, zoals Bryan Ferry deed op 'As time goes by'. Ik houd al niet van dergelijke nummers, maar Ferry slaagde er toch weer in met zijn warme stem. Daar wringt nu juist het schoentje bij Art. Gelukkig alleen maar ontleend uit de bib voor 25 cent.

Uit respect toch de stem wat verhoogd van 1 naar 1,5. Ik wilde geen 0,5 geven, want die eer is voorbestemd voor Helmut Lotti (Hermans vriendje), Marco Borsato en rapperkes. En het verschil tussen Garfunkel en die zopas genoemde klungels is groter dan 0,5. Vandaar.

Het is vreemd dat Garfunkel solo platen is gaan maken. Zijn solo debuut uit 1972 kan zonder dat het iemand op zal vallen zo worden ingeruild voor deze plaat die 35 jaar ouder is. Zijn hele solo catalogus is een variatie op één nummer.Alles klink hetzelfde. Garfunkel wist de nummers van Paul Simon van extra kleur en diepgang te voorzien, en deed en doet dat goed, hetgeen blijkt uit recente concerten van Simon & Garfunkel. Maar solo kan hij niet in de schaduw staan van het legendarisch duo.