Robert Calvert - Captain Lockheed and the Starfighters (1974)
mijn stem
12 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: United Artists
-
Franz Joseph Strauss, Defence Minister, Reviews the Luftwaffe in 1958, Finding It Somewhat Lacking in Image Potential (1:40)
-
The Aerospaceage Inferno (4:36)
-
Aircraft Salesman (A door in the Foot) (1:41)
-
The Widow Maker (2:42)
-
Two Test Pilots Discuss the Starfighter's Performance (0:41)
-
The Right Stuff (4:23)
-
Board Meeting (Seen Through a Contract Lense) (0:58)
-
The Song of the Gremlin (Part One) (3:22)
-
Ground Crew [Last Minute Reassembly Before Take Off] (3:17)
-
Hero with a Wing (3:20)
-
Ground Control to Pilot (0:52)
-
Ejection (3:35)
-
Interview (3:56)
-
I Resign (0:27)
-
The Song of the Gremlin (Part Two) (3:11)
-
Bier Garten (0:39)
-
Catch a Falling Starfighter (2:55)
1
Hawkhead
geplaatst: 11 augustus 2010, 16:14 uur
Deze LP vertelt het verhaal van het Duitse Lockheed debacle. Omdat de Duitsers verschillende aanpassingen wensten, waar het toestel eigenlijk niet geschikt voor was, werd het instabiel en stortten vele Duitse Lockheeds neer (292 stuks, waarbij 115 piloten omkwamen).
De sketches tussen de nummers zijn hilarisch (als je tenminste van dit soort humor houdt). De Duitsers worden als karikaturen neergezet, Engels sprekend, maar met zwaar aangezet Duits accent.
De eerste sketch, waarin Strauss, de zeer rechtse politicus en toen minister van defensie, met weemoed terugdenkt aan de hoogtijdagen van de Luftwaffe, viel slecht in Duitsland en zorgde voor wat opschudding in Duitsland. En zo gaat het door in de Monty Python achtige sketches; slecht opgeleide piloten, onderhoudsploegen die nauwelijks verstand hebben van het vliegtuig, materiaal tekort komen en maar wat improviseren. Een verkapte travestiet wordt uiteindelijk toch als piloot aangenomen, 'zolang hij zijn make-up maar subtiel gebruikt'.
Op een humoristische manier wordt een historisch drama tot leven gebracht, waarbij de Duitsers als niet al te slimme ijdeltuiten worden neergezet en de Amerikanen als sluwe zakenlieden.
De muziek is over het algemeen stevig, een soort aardsere versie van Hawkwind, die ook bijna allemaal meespelen, verder doen o.a. Vivian Stanshall en Jim Capaldi mee (de sketches) en Brian Eno onder zijn echte naam: Brian Peter George St. John Le Baptiste. Logisch dat je je dan liever Brian Eno laat noemen.
In Nederland en Duitsland uitgekomen onder de artiestennaam Captain Lockheed And The Starfighters ipv Robert Calvert.
De sketches tussen de nummers zijn hilarisch (als je tenminste van dit soort humor houdt). De Duitsers worden als karikaturen neergezet, Engels sprekend, maar met zwaar aangezet Duits accent.
De eerste sketch, waarin Strauss, de zeer rechtse politicus en toen minister van defensie, met weemoed terugdenkt aan de hoogtijdagen van de Luftwaffe, viel slecht in Duitsland en zorgde voor wat opschudding in Duitsland. En zo gaat het door in de Monty Python achtige sketches; slecht opgeleide piloten, onderhoudsploegen die nauwelijks verstand hebben van het vliegtuig, materiaal tekort komen en maar wat improviseren. Een verkapte travestiet wordt uiteindelijk toch als piloot aangenomen, 'zolang hij zijn make-up maar subtiel gebruikt'.
Op een humoristische manier wordt een historisch drama tot leven gebracht, waarbij de Duitsers als niet al te slimme ijdeltuiten worden neergezet en de Amerikanen als sluwe zakenlieden.
De muziek is over het algemeen stevig, een soort aardsere versie van Hawkwind, die ook bijna allemaal meespelen, verder doen o.a. Vivian Stanshall en Jim Capaldi mee (de sketches) en Brian Eno onder zijn echte naam: Brian Peter George St. John Le Baptiste. Logisch dat je je dan liever Brian Eno laat noemen.
In Nederland en Duitsland uitgekomen onder de artiestennaam Captain Lockheed And The Starfighters ipv Robert Calvert.
0
Mssr Renard
geplaatst: 4 juni 2024, 15:47 uur
Goede bespreking van oud-user Hawkhead die meer informatie bevat dan de wikipedia-pagina. Dit zijn de soort besprekingen waar ik blij van word.
Het album is aldus een combinatie van Monty Python-esque sketches en Hawkwind-achtige rocksongs. De echte spacerock wordt hier achterwege gelaten, al doet wel ongeveer alle huidige Hawkwind-leden mee op deze plaat. De erg degelijke productie is in handen van Roy Thomas Baker, die het heel plezierig maakt om naar te luisteren.
Voor de kenners: Monster Magnet heeft het nummer 'The Right Stuff' gecoverd en deze staat op Monolithic Baby! (2004).
Het album is aldus een combinatie van Monty Python-esque sketches en Hawkwind-achtige rocksongs. De echte spacerock wordt hier achterwege gelaten, al doet wel ongeveer alle huidige Hawkwind-leden mee op deze plaat. De erg degelijke productie is in handen van Roy Thomas Baker, die het heel plezierig maakt om naar te luisteren.
Voor de kenners: Monster Magnet heeft het nummer 'The Right Stuff' gecoverd en deze staat op Monolithic Baby! (2004).
* denotes required fields.
* denotes required fields.