Bill Janovitz - Lonesome Billy (1997)

Het solodebuut van Janovitz, in het dagelijks leven zanger van Buffalo Tom, heeft enkele soloplaten op zijn naam staan.
Lonesome Billy is de eersteling en ligt - niet geheel onverwacht - in het verlengde van zijn werk met Buffalo Tom. Hoewel de songs op dit album een stuk rustiger zijn.
Janovitz schuift meer richting muzikale genres als Americana, Folk en Country.
De zanger uit Boston heeft altijd een sympathieke indruk op mij gemaakt. Wars van sterallures is hij altijd zijn eigen weg gegaan, nuchter van aard en nooit te betrappen geweest op het omarmen van trendy muzikale genres.
Dat hoeven trouwens niet direct voorwaardes te zijn voor het maken van een goede plaat.
Lonesome Billy is dan ook geen schijf waar je stijl van achterover slaat.
Sterker nog, het feit dat Janovitz gewoon doet waar hij zin in heeft, resulteert in een vluchtig geheel.
In hetgeen ik terug heb kunnen vinden, wilde de zanger het gevoel weergeven van een rustige kroeg bij nacht, zittend aan de bar, het leven overpeinzend.
Dat gevoel komt deels over, mede vanwege man's ontwapende voordracht. Wil je alleen tot de grote jongens behoren die dat gevoel wel sterk kunnen opwekken is er meer nodig om te blijven beklijven.
Lonesome Billy is leuk maar ook niet meer dan dat. Opvolger Up Here zou al een stuk sterker blijken te zijn.