Enslaved - E (2017)

Komende vrijdag zal de track Storm Son vrijgegeven worden, ik ben erg benieuwd. E zal het eerste album worden met zanger/toetsenist Håkon Vinje (Seven Impale) die de opvolger is van Herbrand Larsen die toch een behoorlijke invloed had op de huidige Enslaved-sound. Vinje heeft in ieder geval een uitstekende stem, dus daar zal het niet aan liggen. De band zegt in het press statement dat ze er behoorlijk op los geëxperimenteerd hebben, ik hoop het. In Times vond ik degelijk, wat mij betreft gaat deze plaat weer richting RIITIIR, Vertebrae en Monumension.

Ik kijk al uit naar vrijdag! Enslaved is één van de weinige metalbands die me de laatste jaren nooit heeft ontgoocheld.

De eerste track: Storm Son

Ik word hier niet zo enthousiast van. Ten eerste klinkt de nieuwe zanger/toetsenist ontzettend anoniem op deze track, en bij Seven Impale laat hij horen een erg goede zanger te zijn. Deze track kabbelt behoorlijk en had een stuk korter gekund wat mij betreft.

Hm, ik heb ook al veel beter werk van Enslaved gehoord. Deze song komt traag op gang, en breekt niet echt open. Ik word er jammer genoeg niet enthousiast van.

Als het waar is dat ze behoorlijk hebben geëxperimenteerd, kijk ik toch nog steeds naar het volledige album uit; de vijf overige songs kunnen nog sterk uit de hoek komen. Laat het ons hopen.

Sfeervol nummer maar had inderdaad wel wat bondiger gemogen.

Ben wel enthousiast hoor over Storm Son en kijk uit naar de volledige plaat!

The River's Mouth is ondertussen ook te beluisteren, en is een pak korter. En ook snediger. En beter, eerlijk gezegd.

Sowieso heb ik zin in dit nieuwe album van Enslaved!

Vanavond voor het eerst de gehele plaat (zonder de bonustracks) beluisterd, en het is toch alweer een belevenis geworden. Storm Son komt als opener van dit album in ieder geval een pak beter tot z'n recht dan als losstaand vehikel. Vooral The River's Mouth, Axis of the Worlds en afsluiter Hiindsiight (een verwijzing naar het album RIITIIR?) zijn smullen.

Toch maar weer aanschaffen, die handel!

E bestaat uit heel veel goede ideeën, maar matige songs. Dat voorgevoel bekroop me al na de voorproefjes Storm Son en The River's Mouth. Zeker geen materiaal voor een onvoldoende, maar zwaar onder de maat voor Enslaved-begrippen. De Noren gaan qua songstructuur een stapje verder, daar zit de grootste achilleshiel van E. Ik heb geen enkel probleem met onconventionele songstructuren of nummers zonder een refrein of zelfs couplet. De schrijfstijl van Enslaved op deze plaat is daarentegen ronduit fragmentarisch.

Bij aandachtige beluistering komen de overgangen in alle tracks zo gruwelijk abrupt, je hebt niet het gevoel dat er van te voren iets aangekondigd is of dat er momentum is opgebouwd binnen een track. Daardoor is de plaat allesbehalve memorabel of meeslepend, je wordt constant van het kastje naar de muur gestuurd, maar je weet niet waarom. Enslaved is altijd avontuurlijk geweest, maar wel met richting en rust. Storm Son is bijvoorbeeld per passage uitstekend, maar de structuur is echt onbegrijpelijk.

De experimenten op E zijn succesvol. De cleane vocalen van Hakon Vinje doen me denken aan Brann Dailor van Mastodon, de Jon Lord-achtige orgeluitbarstingen kan ik ook zeer smaken en de Floydiaanse ontlading in Hiindsight met bijbehorende bezwerende koorzang en saxofoon is ook prachtig, het mooiste moment van de plaat. Ik hoop dan ook dat E een overgangsplaat is en dat we dit nieuwe ingewikkeldere geluid op een volgend album in betere songs gaan horen.

Ik heb het vermoeden dat dit inderdaad zo is. Ik ben overigens een pak lyrischer over deze nieuwe plaat, en vind dat fragmentarische net bijdragen aan de onvoorspelbaarheid. Wel ben ik het met je eens (als ik dat eruit mag concluderen, tenminste) dat dit vooral een experiment is, en niet zozeer een volledig afgewerkte plaat. Ze zijn een beetje aan het zoeken, maar dat heeft ook zijn charmes. En het belooft vooral erg veel voor de toekomst!

Ik sluit me aan bij het relaas van Don Cappuccino. De band lijkt te verdrinken in de complexe songstructuren. Ik ervaar het als een hele klus om dit album uit te zittten. Wellicht valt het kwartje nog eens maar voor nu ben ik bang dat het vinyl hier weinig uit de kast zal komen.

Ik dacht het aan mij lag, maar gelukkig ben ik niet de enige die niet heel erg enthousiast is. Na het zeer sterek 'in Times' had ik de lat wel iets hoger liggen. Deze plaat klinkt mij als een verplicht nummertje in de oren. "we hebben niet echt inspiratie voor wat nieuws, maar twee jaar zijn om dus moeten we weer" Het is ook weer niet heel erg slecht dat niet, maar het klinkt zo mat en zielloos.

Mijn eerste kennismaking met Enslaved en ik ben best tevreden. Misschien wat kort door de bocht, maar ik hoor hier een 'Opeth-light' (oude versie dan, want het huidige Opeth is ook al een soort 'light-versie' - voor wie nog kan volgen) in. Veel afwisseling in hardere en zachtere stukken, idem qua zang, de cleane vocals wat zeurderig, mooie solo's ... Ik zal toch eens op zoek moeten naar wat ouder materiaal van deze heren. Suggesties?

Vikingligr Veldi, Frost en Eld.
Succes.

Zo heel complex vind ik E eigenlijk niet. Wat Enslaved betreft, vind ik het zelfs een wat simpel album. Van een doorsnee band zou ik zeggen dat het complex is, maar in het geval van Enslaved, zou ik toch echt naar Axioma en Riitiir wijzen. Enslaved zoekt steeds een bepaalde sfeer, vindt die ook wel, maar creeërt vervolgens weinig bewegingsruimte. E mist echt de variatie en ook de sterke momenten. In Times had geweldig soleerwerk. Op E zijn de solo's niet meer dan spastische klanken. Soms ook nog weggemoffeld onder de andere instrumenten. Het is verder een prima luisterbaar album, maar de verveling slaat halverwege toch wel wat toe. De songs an sich vind ik totaal niet boeiend, maar het geluid is verder wel aangenaam. Ik houd het maar op een zesje.

Eindstand:
1. Riitiir
2. Axioma Ethica Odini
3. Below The Lights
4. In TImes
5. Blodhemn
6. Eld
7. Frost
8. Mardraum
9. Ruun
10. Vertebrae
11. Vikingligr Veldi
12. Isa
13. E
14. Monumension

Ik had deze in 2017 gemist, maar aangezien ik In Times (toen) niet heel interessant vond, heb ik dat ook redelijk bewust gedaan. Het album moet even op gang komen, maar die maniakale hammondorgels in Sacred Horse, of die prachtige saxofoonsolo op Hiindsiight zorgen toch echt wel weer voor wat vervoering. Blij toe, want voordat Axioma Ethica Odini me weer bij de les bracht, vreesde ik toch een beetje voor waar het allemaal naartoe zou gaan. Enslaved is dan wel niet mijn favoriete pagan/blackmetalband, ze hebben toch een goede eigen sound en blijken toch al een stuk langer bezig te zijn dan ik eigenlijk wist. Valt zodoende niets tegen!

Eindstand:
1. In Times 4.5*
2. Riitiir 4.5*
3. Axioma Ethica Odini 4.5*
4. Below The Lights 4*
5. Blodhemn 4*
6. Eld 4*
7. E 4*
8. Frost 4*
9. Mardraum (Beyond The Within) 4*
10. Monumension 4*
11. Vikingligr Veldi 3.5*
12. Vertebrae 3.5*
13. Isa 3.5*
14. Ruun 3*
Eindscore: 3,93*

Vandaag heb ik het album nog een paar keer de revue laten passeren. E blijft een moeizaam album, vooral tijdens Storm Son en Hiindsight. Het zijn de twee langste nummers, maar ook de nummers waarin de band teveel in de herhaling valt. De overige nummers bevallen me bij herbeluisteren een stuk beter, vooral Sacred Horse is een uitstekend nummer. Van de albums die ik van deze band ken blijft E echter het minste album. Desondanks een half sterretje erbij.

Score: 68/100

Ik vind dit eigenlijk een wat saai album. De band laat wel horen dat ze lekker hun eigen gang gaan. Daar is het voor mij verder ook wel mee gezegd, want nergens pakt dit album mij. Leuk, maar niet voor mij.