Soft Circle - Full Bloom (2007)

Geinig. Het lijkt net alsof je door een junge loopt. In de bosjes zitten mensen die rare geluiden maken en verderop in het woud zou dan een band zitten met drumcomputers & andere instrumenten die rare fratsen vertonen. Zeer interessant, wereldlijk & 'natuurlijk'. Post-Rock, drone/ambient & 'wereldmuziek' liefhebbers, probeer maar eens.

Wordt hier toch niet helemaal warm of koud van. Black Dice heeft me eerlijk gezegd al nooit echt kunnen bekoren, en dit werk van ex-lid Hisham eigenlijk al evenmin. Duidelijk op latere Boredoms-geënte plaat met aldus een nadruk op percussie, maar eigenlijk gewoon te weinig spannend en boeiend en avontuurlijk. Slecht kan ik het niet noemen, maar de grove middelmaat ontstijgt dit Full Bloom toch zeker niet. 3*

Bij het sorteren van mijn cd's zag ik dit plaatje staan en wist absoluut niet wat het was, waar ik het had gekocht. Totaal onbekend. Waarschijnlijk in de Vinylbeurs voor een euro of zo en meegenomen op goed geluk mede door het hoesje. Want het hoesje is mooi artwork en de muziek kan alle kanten op. Want dat is op zich ook wel het bijzondere van deze cd, dat gaat het ook. Soft Circle is Hisham Bharroocha, ooit drummer van Black Dice. Ik ken die groep niet, maar het moet wat avant garde achtig zijn. In de jaren 80 was ik best geïnteresseerd in avant garde achtige muziek en ook wel wat noise, maar die interesse is in de loop der jaren flink tanende. Dit album heeft veel kanten en aspecten. Verwacht geen drum album, percussie speelt wel een rol, maar is over het algemeen niet overheersend. Ascend begint met een elektronische tambour en heeft een zeer meditatief Indisch geluid. We horen op de nummers van alles, drone achtig geluid, percussie, elektronische muziek en vaak het gezang van Hisham Bharroocha. Dat is gezang zonder woorden en zorgt voor een aparte belevenis. Zeker de eerste nummers zijn wat psychedelisch en meditatief. Hisham neemt je mee naar bijzondere plaatsen en landschappen, het is etherische muziek. Maar hij kan ineens je verrassen , zoals met een soort marimba en bij de laatste nummers gaat hij wel flink los. Bij Whirl waan je je al een beetje op een techno party, waarbij Hisham wel echte drums gebruikt en bij Earthed gaat dat nog een stapje verder aangezien daar de elektronica belangrijk is. We zijn dan ook geheel geaard.

Ik vind het moeilijk te beoordelen. Mijn interesse in avant garde achtige muziek is voortaan sterk verminderd. Maar ik kan er wel naar luisteren en ik hoor wel dat het knap gemaakt is. Mijn voorkeur gaat iets meer uit naar het eerste gedeelte van de plaat. Het laatste nummer lijkt iets meer op de hele oude Kraftwerk (van Kraftwerk 1 en 2) in een techno/dance jasje.