Bloody Beach - Boys (2017)

Wist u dat flamingos helemaal hip zijn deze zomer? De flamingo zwembanden vliegen ons om de oren op de stranden, een leuke flamingo in de tuin en u hoort erbij, plus wat geinige flamingo-printjes op de kleding zijn het helemaal in 2017.

Zet dus flamingos op de hoes en noem je tweede album Boys. Ga vervolgens googelen op Bloody Beach - Boys, en je komt uit bij dat bandje waar ik persoonlijk niet zo veel mee kan. Die van het surfen zeg maar. Bloody Beach Boys... snapt u wel? Geinig!

Of het opzet is weet ik niet. Gek genoeg wist de hoes toch mijn aandacht te trekken eens wat meer over deze band te weten te komen. Het blijken Noren uit de regenstad Bergen te zijn. Ze maken een aangename mix van (psychedelische) pop, rock, dub en afrobeat. De oprichters van de band vonden dat hun druilerige stad wel wat nieuws kon gebruiken en zo werd de term "tropidelica" geboren.

Laten we eerlijk zijn: flamingos associeer je niet met de stad Bergen. Maar maken Arne, Chris, Anders, Kim en Erlend het ook waar?

Jazeker: lekkere poprock met de genoemde randjes er doorheen gemengd. Ietwat zagerige zang die me af en toe een beetje aan The Strokes doen denken. Psychedelisch, maar niet te dik erop en dat geldt voor alle genres die terug te horen zijn. Daardoor geen bonte toverbal, maar redelijk strakke nummers die aangenaam in het gehoor liggen. Beetje zweverig, maar zeker niet té waardoor je je een hippie voelt.

Muziek waar de zoals altijd tegenvallende zomer een fijne oppepper van krijgt.
Zomers, maar niet heppiedepeppie zomers, losjes, maar strak genoeg om niet uit de baan te vliegen.

Lekker en leuk. Nu maar hopen dat flamingos nog even hip blijven en dat de muziek na de zomer ook nog weet te beklijven. Tot nu toe gooi ik Boys nog even op repeat.