Brendan Croker & The Five O'Clock Shadows - Brendan Croker & The Five O'Clock Shadows (1989)

Nog zo'n plaat waar Mark knopfler zijn medewerking gegeven heeft.
heb hem blind gekocht speciaal voor dat nummer en jammer genoeg ook het enige hootepunt.
een 2 is eigenlijk nog te hoog gegeven, plaat draai ik ook inmiddels niet meer .

mmmm, niet slect al vind ik time off van brendan croker beter , maar vind die hier niet terug

eerste nummer is het best, was het kopen al waard.

Alleen het eerste nummer is mooi voor de rest bagger en een gigantische miskoop.
Raak hem aan de straatstenen nog niet kwijt.

Nou zeg, zó slecht is hij nu ook weer niet, oké het is dan wel geen topplaat maar er staan toch een aantal best aardige nummers op.

Precies 1 nummer ja.

Volgens jou, maar je kunt niet voor anderen spreken dus ik zeg dat je ongelijk hebt.

Ik heb hem wel eens bezig gezien op de Haagse KoninginneNach begin jaren negentig. Het was toen de tijd dat ze nog een beetje bekende bands lieten optreden zoals Southside Johnny and the Asbury Dukes etc.

Bendan Croker is eigenlijk nooit helemaal doorgebroken in het muziekwereldje, waarschijnlijk was zijn hoogtepunt het optreden met Mark Knopfler in The Nothing Hillbillies maar verder heeft hij waarschijnlijk alleen maar elke avond moeten lopen ploeteren voor een paar centen in de pubs van Londen. Deze plaat was zijn bekendste en meest verkochte met No Money At All zijn bestverkochte single, de titel zegt al voldoende.

met regelmaat kwam "no money at all" op de radio voorbij. Alle airplay die het nummer kreeg was niet voldoende om de plaat breed onder de aandacht te krijgen. Achteraf is dat logisch omdat de plaat aardig is, gemoedelijk voortdreuteld maar nergens een bite heeft.

nou nou maar 1 goed nummer?
het eerste nummer is zeker het best maar ik vind
this man
en
wrong decision
fijne nummers.
ik word er wel blij van.
vind ik dan he.

Ach als je hem mooi vindt is het toch goed? Ik heb hem zelf weggeven daar ik hem niet meer draaide en het echt een slechte plaat vindt.
Gekocht voor dat enen nummer zonder te luisteren en denkend dat de rest ongeveer zo zou zijn.... hoe jammerlijk anders.

de volgende keer gewoon weer doen hoor. voor t zelfde geld heb je geluk.

t is een psychologisch-filosofische kwestie: wat vind je belangrijker: kans op teleurstelling voorkomen of kans op blij worden verhogen?

Vond het toentertijd en naar nu blijkt nog steeds een heerlijk album. Kwaliteit is tijdloos.

Helaas nog steeds niet op spotify. Staat in mijn herinnering gebeiteld als een klein monumentje..

Fijn album; voor een kwartje gegokt, gekocht en gewonnen. Met bijdrages van o.a. Guy Fletcher, Mark Knopfler en Eric Clapton moet het ook haast wel goed gaan.

Voor wie dit leuk vindt en the Notting Hillbillies nog niet kent: check die ook eens uit (met grote overlap in musici en stijl).

op deze tijdloze klassieker bewees Brendan Croker behalve een prima zanger en begenadigd gitarist ook een prima songsmid te zijn met alle zelf gepende songs. wellicht zijn meest toegankelijke album met blues, rock en wat meer mainstream pop dan op zijn andere albums, een enkele keer met een licht country sausje op "Shine On" of "That's Why I'm Leaving Here" met fraaie harmoniezang van Tanita Tikaram.

de melodieuze opener "No Money at All" met de herkenbare gitaarklanken van Mark Knopfler reikte destijds niet verder dan de tipparade, maar had in een ideale wereld een grote hit moeten zijn.

een heerlijk gevarieerd album met sterke up-tempo nummers als "This Man", "Ain't Gonna Smile" en "Mister" alle met een heerlijke blazerssectie, dan weer stevig rockend op "All Mixed Up" afgewisseld met een fraaie wals "Just an Old Waltz", het aanstekelijke, uitbundige "My Government" of de akoestische folk van de afsluiter "Coconut Tree". op het mid-tempo bluesy "This Kind of Life" deelt hij de lead zang met Eric Clapton, 1 van de vele prijsnummers van dit album, waar geen enkel zwak nummer op staat.

behalve zijn eigen bandleden Mark Creswell (acoustic, electric guitars) en Marcus Cliffe (bass guitar) speelden o.a. sessiemuzikanten Alan Clark (organ), Steve Goulding (drums) en Guy Fletcher (bass, keyboards, drums) mee. de laatste is bekend van zijn werk met de Dire Straits en zijn bijdragen aan de solo albums van Mark Knopfler.

qua productie wat gepolijster dan de voorganger "Boat Trips in the Bay" (1987). samen met "The Great Indoors" (1991) mag dit album tot 1 van zijn beste worden gerekend. zoals koosknook het hierboven noemde "een klein monumentje" en die herinnering klopt.

Album werd geproduceerd door John Porter
Recorded at KGM, Wakefield, West Yorkshire plus 3 Londense studio's