Wordt nu toch ook wel heel nieuwsgierig naar het album dat hiervoor zit.
Dat album (Look What You Create) is nog wat sterker dan deze worp. Vreemd genoeg wilde de oorspronkelijke platenmaatschappij onder wiens vlag die plaat was opgenomen, destijds niet uitbrengen.
Onder een nieuw label is dat jaren later alsnog goedgekomen.
Ook The Grey Album is een degelijke plaat, net als zijn voorganger.
Het songmateriaal is met ambacht gemaakt, de solo's zijn fraai en zanger Merlino is een prima zanger alhoewel hij mij niet de volle lengte kan boeien.
Dat geldt ook voor dit plaatje, het is allemaal vrij degelijk maar daar zit hem ook de crux, ik mis net dat scherpe randje, een melancholische ondertoon of enkele verrassende wendingen.
Hou je van goed verzorgde bluesy AOR dan zit je met dit bandje wel goed. Zoek je wat meer avontuur; zet dan je zoektocht voort.