Vijay Iyer Sextet - Far from Over (2017)

Ik denk niet dat ik Vijay beter en georganiseerder heb gehoord in een meerstemmig collectief als met dit nieuw samengesteld sextet. Met onder meer Steve Lehman en bassist Stephan Crump in de gelederen heeft hij ook wel de crème de la crème van de Amerikaanse postmoderne kamerjazz te pakken. Prima plaat, doch wel ietwat conventioneel voor Iyers doen. Wanneer het echter wel ontzettend knarst - zoals in het zo toepasselijk genoemde Threnody - zit ik nochtans direct op het puntje van mijn stoel. Zo'n kunstenaar is de man dan weer wel. Verder vind ik Far from Over niet gelijk even spannend als bijvoorbeeld man's werk met Rudresh Mahanthappa, maar wel sterk en modern verpakt met swingende ritmiek en slim samenspel. Voor de de onbekenden met de Amerikaanse jazzscene anno 2017 een zekere aanrader. Daarnaast krijg je het lekkerste jazznummer van het jaar erbij: Nope. Bijzonder catchy!