menu

Ry Cooder - Ry Cooder (1970)

mijn stem
3,51 (51)
51 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Roots
Label: Reprise

  1. Alimony (2:58)
  2. France Chance (2:49)
  3. One Meatball (2:30)
  4. Do Re Mi (3:05)
  5. My Old Kentucky Home (Terpentine) (1:48)
  6. How Can a Poor Man Stand Such Times and Live (2:46)
  7. Available Space (2:15)
  8. Pigmeat (3:10)
  9. Police Dog Blues (2:48)
  10. Goin' to Brownsville (3:28)
  11. Dark Is the Night (2:47)
totale tijdsduur: 30:24
zoeken in:
4,0
Leuk begin van een duizelingwekkende carriere, bovendien ook muzikaal erg de moeite. Niet alles is even sterk, maar over het algemeen zijn alle nummers best te genieten. En One Meat Ball is prachtig, niet enkel wegens de tekst maar ook door de leuke zagerige klank (dat is niet neerdunkend bedoeld, maar wel vol bewondering voor de muzikale kwaliteiten) en het herhalen van steeds dezelfde elementen. De rest is vrij constant zonder uitschieters maar wel interessant. Een paar her-beluisteringen zouden daar wat meer klaarheid in kunnen brengen, daar wordt dus aan gewerkt.

avatar van Zachary Glass
Je moet eens letten op die achteloos passerende strijkers in Do-Re-Mi - prachtig gewoon

avatar van Bartjeking
3,5
Prachtig begin van een glansrijke carrière en Do-Re-Mi is een waar eerbetoon aan Woody Guthrie.

sugartummy
leuk om een nummertje available space te noemen. vaak hoor je moderne gitaristen een countryblues nummer spelen wat dan nergens op trekt, maar cooder klinkt precies als blind blake. dark was the night komt in 1985 terug als paris, texas. meat ball klinkt vreemd door van dyke parks. het is toch bewonderingswaardig dat cooder "vergeten" liedjes uit lang vervlogen tijden ophaalt. ik denk dat die in 1970 nog onbekender waren als nu. hulde!

avatar van AdrieMeijer
4,0
Met name Ry Cooder is er verantwoordelijk voor dat ik artiesten als Blind Willie Johnson, Blind Blake en Sleepy John Estes ben gaan beluisteren. Zijn eigen platen vind ik over het algemeen niet echt spannend, maar zijn werk als blues-missionaris is van onschatbare waarde!

avatar van spinout
4,0
Merkwaardig allegaartje, maar zo blijft de plaat wel spannend.

avatar van heartofsoul
4,0
Wat precies het eerste Ry Cooder-album was dat ik beluisterde, ik kan het me niet meer herinneren. Waarschijnlijk Paradise and Lunch. Wel was ik er al snel van doordrongen dat hij voor mij gelijk bij de belangrijke artiesten van zijn tijd hoorde. Zijn muzikale visie, zijn terugverwijzen naar oude blues, folk e.d. , maar ook natuurlijk zijn gitaarspel namen hem al snel voor mij in. Bovendien kwam hij op mij sympathiek over, al mag dat uiteraard je muzikale oordeel niet beïnvloeden. Dit debuutalbum heb ik pas in de jaren 80 (op cd) gekocht en sindsdien heel erg vaak beluisterd. Wat ik aanvankelijk vooral een aanstekelijk album vond, bleek gaandeweg een uiterst boeiende mix van diverse stijlen te zijn, waar bovendien ook ruimte was voor hier en daar een meer contemporaine (we hebben het uiteraard over 1970) insteek: bemoeienis van zijn muzikale vrienden Van Dyke Parks en van Randy Newman, die een liedje leverde. Mede daardoor is het voor mij anno nu nog steeds een boeiende en spannende plaat, al heeft Cooder nóg betere albums afgeleverd.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:00 uur

geplaatst: vandaag om 15:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.