Ebo Taylor - Twer Nyame (1978)

Gisteren maar eens toegevoegd.
Er is maar weinig aandacht voor deze Ghanese held hier. Nog wel een beetje voor zijn "comeback" Love and death, maar gek genoeg niet voor zijn 2 mooiste, gelukkig her-uitgegegeven, albums uit de jaren 70.
Wat mij betreft past Taylor gewoon in het rijtje van Nigeriaan Fela Kuti en Zuid Afrikaan Abdullah Ibrahim/ Dollar Brand en Kamaroener Manu Dibango. Met elk hun eigen geluid uiteraard (ik wil ook niet het hele continent op één hoop gooien wat dat betreft).

Waar ik van een te veel aan afrobeat nog wel eens last kan krijgen aan luistermoeheid is Taylor's muziek de ideale blend van allerlei moois. Twer Nyame doet naast Afrikaans ook wat Caribisch aan. De nostalgisch klinkende zanglijnen worden afgewisseld met lange jazzy blazer solo's. De rest (Peace on Earth en Atwer Abroba zijn beide klassiekers) klinkt eveneens als een mix van jazz en funk, met invloeden uit verschillende windstreken. Veel leuker krijg je ze niet.