Herman van Veen - Vallen of Springen (2017)

Album 182 aldus zijn eigen website ik heb slechts een paar daarvan beluisterd, zou er iemand zijn die ze allemaal heeft gehoord behalve Herman zelf?

Komt uit op dezelfde dag dat Nits er ook ééntje uitbrengen, ach ja als je maar genoeg albums uitbrengt dan zal er ooit overlap ontstaan

Niks mis met dit album, Herman als vanouds, je hoort ook nauwelijks aan zijn stem dat hij een zeventiger is. Ook de teksten verraden dat niet echt, veel is gewoon tijdloos.

Knippen met de vingers in Schrijf Me en een gitaar met een apart effect, wat electronic voor de bas en een subtiel ritme, dat is alles wat hij nodig heeft naast zijn stem om een nummer van te smeden. De kunst van het weglaten wat niet strikt noodzakelijk nodig is, zonder alleen een bas, gitaar en drum over te houden, kan niet iedereen. Subtiele stukjes toevoegen, accenten leggen met bijvoorbeeld een harp hier en daar in Te Willen Hebben Gehad. Het meest urgente nummer is Breaking News: oorlog, vluchten, en de dood, maar dat is eigenlijk ook van alle tijd. Boem Boem Boem doet me denken aan een nummer van Todd Rundgren band on the drum, zo eindigt dit album ingetogen positief. De grappigste / vrolijkste nummers zijn: Alles Doet Ertoe (woord humor) en Hij Is Mesjogge

Het luistert lekker weg, heb maar beperkt kennis van zijn werk dus geen kader om dit album in te plaatsen tov ouder werk.

Wordt een Nederlandse herfst met nieuw werk van Nits, Ellen ten Damme, Trijntje en Herman, naast Sevdaliza, The Mysterons en My Baby.

Weer een mooi album van Herman.
Ongelofelijk dat hij al zoveel albums (182!) heeft gemaakt.

Op dit album vind ik vooral Alles doet er toe erg goed, dit liedje kon ik al een beetje omdat hij dit nummer regelmatig zong tijdens theateroptredens en ook af en toe bij televisieprogramma's.
Verder vind ik Breaking News en ook Boem Boem Boem leuk gemaakt.

Die 182 heb ik ook niet allemaal hoor. Maar wat er vaak gebeurt is dat als er een album van hem uitkomt, er 3 dezelfde versies van uitkomen (Duitstalige, Franstalige, in het Engels) en zo kom je bij 4 albums al uit op 16 cd's en bij 8 albums 32 cd's. Dus zo kom je wel aan de 182 albums.

Dit album zet de trend verder die al meerdere jaren aan de gang is. Herman wil hip klinken en vergeet daarbij waarin hij het best is: tedere, breekbare liedjes maken. Luister naar dit album en daarna naar 'Bloesem', 'Iets van een clown' of 'Signalen'. De meeste albums uit de jaren 70 en 80 kan je telkens opnieuw beluisteren en iedere keer word je geraakt door de schoonheid. Bij de laatste albums geldt dit niet.
Het dieptepunt van het geforceerd hip willen zijn, was de cover van een nummer van de overgewaardeerde en beperkt getalenteerde Stromae. Waarom wilde hij een artiest coveren die naar 21-eeuwse normen als supertalent beschouwd wordt, maar in werkelijkheid nog niet tot aan zijn enkels reikt?

Na mijn kritische bericht heb ik het boekje met teksten eens doorgenomen. Ik heb de cd ontleend uit de bib. Het probleem dat ik ervaar, ligt zeker niet aan de teksten of aan de stem. Het ligt aan de uitwerking van de nummers. Wat mij zo aanspreekt in zijn muziek, vind ik hier maar bij mondjesmaat terug. Ik word te zelden geraakt, ik mis nummers die me intens ontroeren. 'Sterk' doet dit wel, maar hij deed dit vroeger al ietsje beter. Toch word ik ontroerd als hij zingt over de liefde tussen oma en opa. 'Breaking news' zou het ook kunnen mits een andere aanpak. Het staat vast: deze cd zal ik niet kopen, zoals ik ook niet deed met 'Kersvers'. Herman blijft een artiest die thuishoort in mijn persoonlijke top 10, maar daar hoort deze nieuw ingeslagen weg niet echt bij.