Michael Nesmith - Infinite Rider on the Big Dogma (1979)

Wat een suf album is dit. Het was ooit het allereerste album dat ik van Michael Nesmith kocht, en ik verbande het al vrij snel naar zolder. Met uitzondering van het fraaie Light staat er naar mijn smaak geen enkel echt goed liedje op dit heel erg saaie, middle-of-the road klinkende album.
Gelukkig heb ik ook nog een paar albums van Nesmith in de collectie die ik wél goed vind, zoals het prachtige And the Hits Just Keep On Comin'. Deze moeten we echter maar snel vergeten. Onbegrijpelijk dat AllMusic hier 4* aan toekent...