Cro - Tru. (2017)

Wat gezegd kan worden voor Tru, kan gezegd worden voor Cro's hele carrière, en eigenlijk zelfs voor het gros van de popartiesten uit Europa. Technisch is het allemaal helemaal in orde. Cro weet precies de zeitgeist van 2018 te vertalen zonder verraad te plegen op de stijl van zijn oeuvre. Kapitel 1, Forrest Gump en Computiful hebben allemaal de potentie een hit te worden in Europa, of op z'n minst in het Duitstalig gebied. Maar Cro heeft geen intentie ook maar enige twist te geven aan de huidige hip-hopcultuur van Amerika. In plaats daarvan neemt hij gretig gebruik van het feit dat hij het Duitstalig canon van dat genre domineert. De beats zijn goed, de teksten klinken goed maar gaan nergens over en de originaliteit is ver te zoeken. Een lekker album voor een leuke avond die in 2020 alweer vergeten is.