Een mooi album, echter niet zo goed als het debuut en zijn opvolger Oasis.
Zweverig, cosmisch en oosters getint, met mooie voorbeelden zoals Aurora en het ritmische en intense Hikari No Mai.
Full Moon heeft ook nog zo zijn momenten en de afsluiter New Lights mag er ook wezen.
Ook één van Kitaro's wat minder bekende albums. Duidelijk is dat albums zoals deze in de schaduw kwamen te staan, met het uitkomen van de Silk Road-albums, waarmee Kitaro meer bekendheid verwierf.
Ben het eigenlijk volledig eens met de beschrijving van CorvisChristi hierboven en heb er weinig aan toe te voegen, behalve dat mijn sterwaardering schijnbaar iets hoger uitkomt.
Inderdaad lijkt dit album een beetje het kleine broertje van de Silk Road serie. Goed, soms meer dan goed (zoals het hierboven aangehaalde 'Full moon'), maar dat 'magische' van Kitaro wat ik zo graag in hem zie (en hoor) zoals met mijn favorieten als Ten Kai, Towards the west, de Silk Roads, komt hier maar bij vlagen om de hoek kijken...
Mooi album met iets steviger elektronisch geluid
Intro met koekkoek is wat irritant door te veel herhaling
Wel album wat aandacht vast houdt
Niks mis mee dus !