Loose Fur - Loose Fur (2003)

Tweedy is een fantastisch songwriter, Kotche is één van mijn favoriete drummers met een unieke stijl, en O'Rourke toonde zich al vele malen onsterfelijk als producer en ook zijn solowerk is niet verkeerd (luister naar Bad Timing!!!!)
We kennen ze alledrie van Wilco. In alle opzichten een dreamteam dus.

... en toch kan ik niks met deze plaat.
Laminated Cat was oorspronkelijk voorgesteld voor Yankee Hotel Foxtrot. De demo voor dat album klonk geweldig. De versie die uiteindelijk op Loose Fur terechtkwam kan me echter niet bekoren. Het klinkt inspiratieloos, emotieloos. En dat geldt voor het grootste deel van dit album. Men verzandt in pogingen tot het maken van pretentieuze, moeilijke muziek. En dat hoor je. Het werkt niet.

Mijn persoonlijke missie om alles maar dan ook alles te beluisteren waar Jeff Tweedy ooit bij betrokken is geweest, deel zoveel: De debuutplaat van Loose Fur.

Dit is in feite een satellietproject van Wilco, een samenwerking tussen de zanger van die band (Tweedy) met de nieuwe drummer (de geweldige Glenn Kotche) en Jim O' Rourke, die als mixer optrad bij het (toen) laatste Wilco-album. Het album bevat drie songs waar vooral Tweedy op zingt, twee waar O' Rourke zingt, plus de weinig toevoegende instrumental Liquidation Totale.

Met de vijf echte songs op de plaat is weinig mis: Laminated Cat is zelfs een van de beste songs die Tweedy ooit schreef, en O' Rourke, van wie ik verder bijna niets ken, blijkt hier een zeer interessante en geschifte songschrijver.
Qua arrangementen kiest Loose fur voor losse, redelijk rauwe en zeer naar ambient neigende gitaar en synthesizer-lagen, met boeiend maar subtiel drum- en percussiewerk van een in topvorm verkerende Kotche.
Tweedy's elektrische gitaar-gefreak op O' Rourkes So Long is aardig, evenals O'Rourkes doorvoelde toetspartij op Tweedy's You Were Wrong. Mooi is ook het warme bad van akoestische gitaren waarmee de plaat afsluit (Chinese Apple, waarin Tweedy vreemd genoeg een tekst van hemzelf parafraseert (Heavy Metal Drummer)).

Er valt dus genoeg te genieten, maar het is jammer dat er slechts zes nummer op deze plaat staan, die bijna allemaal tot zeven minuten worden gerekt met lange ambienteske tussenstukken. Geluidsbehang is dit zeker niet, maar toch, al met al, wel een beetje een mager pakketje.

Jammer dat ik zo laat achter deze cd kwam, maar beter laat dan nooit. Ik kan me helemaal vinden in het verhaal van Sandokan-veld. Het is een zeer interessant gevolg van allerlei moeilijke tijden van het maken en mixen van Yankee Hotel Foxtrot en de persoonlijke gevolgen, vooral voor het vertrek van Jay Bennett. Wat dat betreft blijf ik voor de zoveelste keer de dvd I Am Trying To Break To Break Your Heart (eigenlijk "the making of YHF") aanraden aan diegenen, die deze dvd nog niet gezien hebben. De cd Born Again In The USA van Loose Fur, uit 2006, vind ik dan ook weer wat luister vriendelijker voor de Wilcofans. Zeker van de laatste 2 cd's, maar deze is voor elke Wilcofan een "must" om hele proces beter te begrijpen. Persoonlijk vind ik het in ieder gevel bereinteressant.

Ik was wel benieuwd naar de combinatie van Jeff Tweedy van Wilco en Jim O'Rourke die ik met name ken van zijn werk met Sonic Youth. Deze plaat op de kop getikt voor een paar euro's en ik kan hem eigenlijk niet meer wegleggen. Qua geluid een combinatie tussen Yankee Hotel Foxtrot en Schmilco, en dat werkt verbazingwekkend goed. Ik heb denk ik een nieuwe vriend voor de steeds korter wordende dagen.

Nou, dat zijn 34 minuten van mijn leven die ik niet meer terugkrijg...

Helemaal geen verkeerd plaatje.
Mooie samenwerking, Jim O'Rourke ken ik van zijn solo werk, met Sonic Youth en natuurlijk het magnifieke YHF, zonder Jim zou die plaat niet zo goed zijn geweest.
Snap niet zo goed waarom sommigen het absoluut niets vinden maar goed ik hou sowieso wel van wat experiment en liedjes die geen liedjes zijn.