Kitaro - Towards the West (1986)

Een aardig en een wat onbekender album van Kitaro (getuige het feit dat er verder nog niemand op gestemd heeft), maar de beste man heeft betere gemaakt. Het lijkt namelijk alsof Kitaro hier een beetje zoekende is naar een wat moderner geluid en een lichte koerswijziging in zijn aloude en vertrouwde stijl, maar slaagt daar niet echt in.
Towards the West bevat redelijk pakkende en melodieuze tracks, maar weet vooral met de wat zweverige en epische tracks waar hij zo goed in is, wat meer te boeien, getuige Embayment, Great Voyage, het tweeluik Sacred Mountain / Sunrise en Endless Journey.
Volgens mij was dit het laatste album die hij voor Polydor maakte, voordat hij overstapte naar Geffen en met Tenku en vooral The Light of the Spirit definitief doorbrak in Amerika.

Eindelijk in bezit gekomen van dit album (dat ik nog van lang geleden kende.) Moeilijk te krijgen maar iemand op internet kon mij een verdwaald exemplaar verschaffen. Voor mij een van de betere 'vroege' Kitaro belevenissen.

Dit album stel ik eigenlijk op één lijn met Silver Cloud. De panorama's die Kitaro hier zo meesterlijk muzikaal suggereert zijn ruim, wijds, diep - ik zie hele trektochten van nomadenstammen voorbij komen. Gesluierde schone die je voor een moment aankijken vanuit hun ooghoeken... Fata morgana's die even verleidelijk als bedrieglijk zijn...

Hier verdwaal ik dus graag...