menu

Kitaro - The Light of the Spirit (1987)

mijn stem
3,61 (9)
9 stemmen

Japan
Electronic
Label: Geffen

  1. Mysterious Encounter (6:03)
  2. Sundance (6:20)
  3. The Field (4:52)
  4. The Light of the Spirit (7:31)
  5. In the Beginning (5:52)
  6. Moondance (4:43)
  7. Howling Thunder (6:07)
  8. Journey to a Fantasy (7:08)
totale tijdsduur: 48:36
zoeken in:
avatar van CorvisChristi
3,0
CorvisChristi (crew)
Met dit album begon de populariteit van Kitaro pas echt te beginnen. Vooral in Amerika schijnt The Light of the Spirit een regelrechte bestseller te zijn geweest.
The Field heeft zelfs een Grammy gewonnen, en terecht, want het is een erg sterke track.
Sowieso zijn de eerste 3 tracks misschien wel de beste van het album, met Mysterious Encounter als absoluut hoogtepunt.
Tja, vanaf het titelnummer vind ik het persoonlijk wat minder worden.
Vooral het titelnummer zelf, klinkt in mijn oren te zoetsappig, mede door de slijmerige woordloze zangpartijen. Dat zoetsappige is iets waar Kitaro zich zo héél af en toe schuldig aan maakt. Begrijp me niet verkeerd, er zullen legioenen mensen zijn die het verschrikkelijk mooi zullen vinden, ik ga liever voor het wat traditionelere werk.
In In the Beginning bespeur ik een vleugje Vangelis in het middenstuk. Verder is Howling Thunder zekers de moeite waard.
Toch mis ik op dit album een algeheel gevoel, dat er meer in had kunnen zitten. Of dat aan de tracks ligt, weet ik niet. Immers, een nummer zoals bijv. Journey to a Fantasy is écht wel mooi. Toch mis ik de échte grip, die veel Kitaro-albums wel op mij hebben: een gevoel van spanning en een sterk contrast tussen lieflijkheid, bombastiek, dreiging en ingetogenheid. Daar klinkt dit album net iets te veilig voor.
Ik blijf door de afwezigheid van deze elementen, steken op een 3.

yorgos.dalman
Het begin is inderdaad 'veel belovend' om maar met een uitgekauwde cliché te komen, maar het is wel waar. De eerste drie nummers luiden ogenschijnlijk een mooie nieuwe periode in voor K., maar helaas wordt het halverwege iets te gladjes, te gemakkelijk, te feestelijk zelfs soms, bombastisch ook, zonder een moment die onderhuidse spanning te hebben die de albums uit K's vroege periode zo kenmerkten: dat oriëntale, dat exotische, dat mysterieuze waar ik het bij K. vaker over heb.

Voor mij blijft Kitaro vooral op zijn mooist in de eerste periode van Ten Kai ('78) tot en met Towards the west ('86) en recentelijk met de Sacred journey of Ku-Kai-serie.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:07 uur

geplaatst: vandaag om 05:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.