Yanni - If I Could Tell You (2000)

If I Could Tell You is een redelijk opzwepend, verfrissend en in sommige gevallen zelfs ouderwets klinkend Yanni-album, wat na de pretentieuze live-albums Tribute en Live at the Acropolis eigenlijk een stapje terug doet en juist erg doet denken aan Yanni's vroegere werk. Her en der in een moderner jasje gestoken, dat wel, maar het typische Yanni-geluid is er op alle fronten aan af te horen. Tegelijkertijd is het zo'n beetje het laatste 'electronisch' getinte album die hij zou uit brengen, aangezien Tribute, maar vooral Voices en Mexicanisimo toch een behoorlijk andere Yanni laten horen. En in de laatste gevallen toch niet altijd even goed.

Maar terugkomend op dit album laat deze een warme, plezierige, bij vlagen wat voorspelbare Yanni horen, maar de goede bedoelingen zijn er en zorgen in de meeste gevallen voor aangename composities.

Verrassend genoeg gaat de plaat van start met het voor Yanni-begrippen wat afwijkende "On Sacred Ground". Het nummer zit weliswaar doorspekt met redelijk voorspelbare synth-klanken die het modernere Tangerine Dream ook zeker niet schuwt, maar klinkt wel erg lekker en ergens zelfs gewoon vertrouwd, ondanks de draai die Yanni aan deze opener heeft meegegeven.

Andere uitschieters zijn het vreedzame, met mooie zang voorziene "Midnight Hymn" en het zorgeloos en vredig klinkende "With an Orchid" die zelfs een oosterse 'touch' kenmerkt.

Helaas gaat Yanni ook een enkele keer over de schreef zoals met "Wishing Well" het geval is. Op dit nummer zijn vervelende zangpartijen te horen die me doen denken aan het Niki Nana-album, die ik als één van de mindere werken van Yanni beschouw.

Gelukkig bevind ik me met nummers als "A Walk in the Rain" en "Highland" dan weer op vertrouwder Yanni-vaarwater.

Grootste troef is echter het schitterende titelnummer wat zeker als één van de allerbeste Yanni-composities beschouwd mag worden. Het is dit prijsnummer die dit album in z'n geheel net even naar een wat hoger plan tilt en boven het gemiddelde laat uitkomen.

Al met al is dit gewoon een prettig en goedbedoeld Yanni-album die een aantal pareltjes, her en der een aangenaam niemendalletje, maar dus ook een misser bevat. Misschien in z'n geheel gezien niet zijn meest essentiële werk, maar who cares...Ik in ieder geval niet!