Peru - Points of the Compass (1986)

Een leuk album van Peru en een logisch vervolg van Continents, maar echt een klapper is het niet. Tevens duurt ie met 34 minuten te kort. Toch luistert het album lekker weg en staan er gewoon een paar leuke nummers op.
Het titelnummer is de beste en ontspruit pas echt in de tweede helft, zodat het nummer zelfs naar een wat hoger niveau wordt getild.
West Mountain is ook erg aardig en ondanks dat het nummer wat braafjes klinkt, mag ie er best wel wezen.
China Town is weer beter en klinkt leuk en toepasselijk.
Black Desert klinkt echt als zo'n typisch jaren '80 synth-popliedje en herbergt een lekker opzwepend tempo en klinkt erg leuk.
Northern Lights stelt eigenlijk maar weinig voor en is m.i. een nogal doorsnee opvullertje.
East Mountain is wel weer leuk en deed me in de verte qua geluid een beetje denken aan wat Vangelis deed ten tijde van zijn album China.
Nogmaals: leuk album, maar niet opzienbarend.

Heerlijk instrumentale synthesizermuziek van de heren Ruud van Es, Peter Kommers en Rob Papen, samen de groep Peru.

"Black Desert" is eigenlijk meer een nummer voor Nova en past niet helemaal in de lijn van Peru. Misschien hadden ze het nummer nog op de plank liggen na het einde van Nova...

Mijn favoriet is het laatste nummer "East Mountain". Lekker vlot, met drum effecten erdoor heen. Super.

Ik geef er 4,0 punten voor.

Na al die jaren nog steeds niet echt bijzonder, maar de goede bedoelingen zijn toch duidelijk aan dit album af te horen. En sommige nummers hebben zeker hun charme. Dus na al die tijd toch nog een halfje erbij voor deze Points of the Compass.
Het titelnummer blijft het beste. Onderling kennen de nummers overigens best wel nog wat afwisseling.