Peru - Macchu Picchu (1981)

Dit debuut van Peru blijf ik tot op de dag van vandaag een erg saai album vinden. Het heeft bij vlagen best z'n momenten, maar het zijn er te weinig. Daarbij duren een aantal tracks gewoon iets te lang, zonder dat er wat bijzonders gebeurd.
De enige tracks die echt opvallen zijn Sons of Dawn, die later een herbewerking zou krijgen in de vorm van Nova's hit Aurora (Nova en Peru bestaan overigens uit dezelfde heren) en Beside Part 3 die best mooi klinkt.
Overigens is mijn hoes anders dan die hierboven staat afgebeeld.
Volgens mij is dat dan ook de LP-hoes.

Ben hem nu aan het luisteren, klinkt erg lekker!

In principe heeft CorvisChristi wel gelijk over dit album, saai is dan weer niet het goede woord denk ik. Maar het klinkt toch wel enigzins eentonig. Wel is dit prima achtergrondmuziek voor bij een film.

Het album opent met een track genaamd: 'Volière'. Het nummer wordt rustig op en afgebouwd met een mysterieuze klank, na een minuut of 3 heb je het ook wel weer gehoord, het duurt domweg te lang en er gebeurt nu eenmaal te weinig om het boeiend te houden. 'Sons of Dawn' is ongetwijfeld het hoogtepunt van het album, dat geleuter aan het begin van het nummer is trouwens wel teleurstellend. Van de laatste drie nummer vind ik vooral 'Beside part II' eruit springen. Er zit een hoop variatie in als je het vergelijkt met de andere tracks. Al met al een redelijk album maar hij haalt bij lange na niet het niveau van bijvoorbeeld een: 'Continents'.

3,5

Eerst wat over de hoes, deze is bij mij ook anders als hier is afgebeeld. Het hoesontwerp ziet er bij mij als volgt uit: een rode lucht en aan de onderzijde drie kerktorens die het landschap sieren.

Het begint saai te worden, maar het lijkt erop dat mijn voorgangers gelijk hebben, de muziek heeft iets eentonigs. Waardoor ik het idee krijg dat de heren de gebruiksaanwijzingen hebben weggegooid. Anderzijds heeft dit ook wel een mooie kant, omdat het mij doet denken aan oude muziek die werd gemaakt nog voordat een componist als Bach leefde. Jammer is het dan ook dat er op een track als Sons of Dawn van die space-stemmen zijn te horen, en daarna overgaat in een wel heel bekende melodie, zoals hier elders beschreven staat.

Het begin van de Beside trilogie doet me denken aan Autobahn van Kraftwerk. Helaas gaat het eerste deel over in iets voor in de wachtkamer. Zo'n stuk muziek wat maar niet op gang lijkt te komen. Deel 2 doet me wat denken iets van Vangelis, maar dan minder doordacht. Hier en daar heb ik ook het gevoel in een gokhal te staan, waar ik bepaald niet vrolijk van wordt. Het einde van deze track is dan ook het einde. Deel 3 begint erg hoopvol. Mooi wijdse klanken die wel wat droevigs hebben

Ahhh, wat ik heb ik goede herinneringen aan dit debuutalbum van Peru. Voor het eerst gehoord op de radio in de LP-show van Wim van Putten. Hij was erg onder de indruk en zei: "als je dit hoort gooi je al je Jean Michel Jarre platen in de prullebak...". Een beetje overdreven, maar ook ik was nogal onder de indruk.

Op de radio werden wel de twee beste tracks gedraaid: "Volière" en de oer-versie van de Nova-hit "Aurora", het prachtige "Sons of Dawn".

De andere tracks zijn wellicht inderdaad wat 'saai' of 'te lang', maar ik blijf het een erg indrukwekkend debuutalbum vinden, gemaakt door drie enthousiaste synthesizerliefhebbers.

Oh ja, de afgebeelde hoes hier op MusicMeter is de hoes van de vinyl LP. De CD heeft inderdaad een totaal andere hoes met die rode lucht. Persoonlijk vind ik de LP hoes mooier.

De hoes met de rode lucht (de CD-hoes), vind ik authentieker. Een soortgelijke hoes, maar dan met een blauwe lucht, zou later voor Constellations gebruikt worden.
De LP-hoes van Macchu Picchu is leuk, maar weinig origineel. Ruimteschepen als hoes op een synthesizer-album is wel heel erg voor de hand liggend. Aan de andere kant: de Starship Enterprise afbeelden op je debuutplaat die Macchu Picchu heet en je heet als band Peru, verwacht je nou ook weer niet direct... !