The Bullfight - Whisper in the Dark for Me (2017)

Dat er op het Brandy Alexander label bijzondere muziek verschijnt mag inmiddels wel bekend zijn. Thomas van der Vliet is de verantwoordelijke man hierachter.
Dat is hij ook voor wat betreft 'zijn band' The Bullfight. Nog steeds Rotterdam's best bewaarde geheim.

Want laat ik dat gelijk maar van de daken schreeuwen: waarom staan ze nog niet in grote zalen en moeten ze het doen met de kleinere broertjes en zusjes daarvan?!
Waarschijnlijk omdat het aanbod uitstekende bandjes al zo groot is en misschien is het ook wel goed dat The Bullfight in de kleinere zalen staat: het komt de sfeer ten goede, want deze donkere rock-noir past daar ook perfect.

Zoals ze ook perfect past in een huiskamer en daar is nu een opname van op cd verschenen: Whisper in the Dark for Me: a Live Livingroom Recording.
Opgenomen in Den Haag afgelopen zomer (18 juni 2017) en zoals verwacht past het de vier heren en ene dame als een perfect zittend jasje. De muziek van The Bullfight leent zich hier uitstekend voor.
Ze weten hun donkere composities goed te vertalen naar een intieme setting. De sfeer blijft donker en duister, maar heeft ook iets warms en intiems. Nick Verhoeven kan zijn verhalen nog beter naar voren brengen en de muzikanten voelen elkaar goed aan. Je voelt de relaxte sfeer door je speakers naar voren komen. Alsof ze zelf in jouw huiskamer staan.

Als een band dat voor elkaar krijgt is de opzet geslaagd lijkt me. Voor mij zijn de nummers gesneden koek en doet dit album me terug mijmeren naar fijne optredens van wat ik als één van mijn lievelingsbandjes uit Nederland beschouw.
Ik wil ze nu eigenlijk met meer mensen delen en niet omdat ik er in het verleden geen aandacht aan schonk (ik promoot ze al vanaf het debuut), maar omdat ik graag meer enthousiaste liefhebbers wil zien bij de optredens, of dat nu huiskamers, kroegen, kleine zaaltjes of megahallen zijn.

The Bullfight verdient het gehoord te worden!

Als het prachtige artwork van Eline van der Vliet al niet genoeg is, laat dan het gebodene op deze livingroom recording de doorslag geven. Het is een fraai muzikaal avontuur in een warme setting geworden.

Dit album is een voorbeeld van hoe een plaat heel langzaam onder de huid kan kruipen en daar een plaatsje verovert dat het niet van plan is om nog af te geven.

Het duurde even voordat ik gewend raakte aan de wijze waarop er gezongen wordt. Het klinkt in eerste instantie raar en wat onnatuurlijk. Wat het ook deed was de aandacht voor de muziek wegnemen. Pas na een aantal luisterbeurten begon ik de subtiele manier waar achter de zang gemusiceerd wordt beter te horen en daarmee steeg het album al snel in mijn achting. Alles viel langzaam samen en ik begreep eindelijk waar mensen het over hebben als ze The Bullfight als een te goed bewaard geheim beschouwen. Inmiddels ben ik er daar een van. Dit is een band die het verdient om gehoord te worden.

De wijze waarop de band met dynamiek in haar nummers speelt en de speelse wijze waarop zij gedragen stukken presenteert, is bij vlagen meer dan prachtig. Een mooie aanwinst in mijn platenkast.

Het hele verhaal staat hier op WoNoBlog.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Bullfight - Whisper In The Dark For Me: A Live Livingroom Recording - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

In de jaren 70 was het de kroon op het werk van een band, maar het live-album heeft de afgelopen decennia veel van zijn glans verloren.

Het is ook wel logisch, want waar het (dubbele) live-album in de jaren 70 naast schaarse concerten de enige manier was om de muzikale helden live aan het werk te horen, staan live registraties nu al op YouTube voor je goed en wel thuis bent na een concert.

Live albums vallen daarom tegenwoordig meestal in de categorie achterhaald en overbodig en mede daarom heb ik Whisper In The Dark For Me van The Bullfight een tijd laten liggen.

Het is zonde, want Whisper In The Dark For Me van The Bullfight is zeker geen standaard live-album. De ondertitel van de plaat luidt A Live Livingroom Recording en dat is precies wat het is.

Waar een band er in grote arena’s opgenomen live-albums nog makkelijk een schepje bovenop kan doen, is het spelen in een woonkamer een hele andere discipline. Het is een discipline waar singer-songwriters over het algemeen aardig mee uit de voeten kunnen, maar het leek me op voorhand niets voor een band als The Bullfight.

De Rotterdamse band maakte de afgelopen jaren een aantal hele bijzondere platen en het zijn platen die een belangrijk deel van hun kracht ontlenen aan de intensiteit en dynamiek van het geluid van de band en aan de vooral donkere tinten die de Rotterdamse band in haar muziek verwerkt. Probeer dat maar eens tussen de schuifdeuren van een woonkamer te vertolken; het leek me op voorhand een weinig kansrijke missie.

Ik heb The Bullfight de afgelopen jaren meerdere malen het best bewaarde geheim uit de Nederlandse popmuziek genoemd en ook met Whisper In The Dark For Me weet de band me weer te verbazen.

Voor het woonkamer concert van The Bullfight werden de songs van prachtplaten als One Was A Snake (2006), Stranger Than The Night (2010), La Chasse (2015) en Shame, Guilt, Deception (2017) voorzien van meer ingetogen arrangementen, waarin de strijkers dit keer de gitaren domineren.

De instrumentatie op Whisper In The Dark For Me is stemmig, maar nog altijd licht explosief, waardoor The Bullfight de spanning en dynamiek in haar muziek heeft weten te behouden. De meeste dynamiek en intensiteit komt in de Haagse woonkamer echter uit de stem van Nick Verhoeven.

Het is een stem waar je in eerste instantie aan moet wennen, maar na enige gewenning is de combinatie van met name Nick Cave en Stuart Staples (Tindersticks) een hele bijzondere. Nick Verhoeven gooit tussen de schuifdeuren zijn ziel en zaligheid in zijn vocalen, wat prachtig combineert met de uiterst subtiele instrumentatie.

Ook in muzikaal opzicht hoor ik raakvlakken met de muziek van Nick Cave en Tindersticks, maar ook de namen van mijn persoonlijke held Gavin Friday en een aantal gedaanten van Howe Gelb (Giant Sand, OP8) moeten worden genoemd.

Ik ben de afgelopen jaren zeer gehecht geraakt aan de prachtige songs op de platen van The Bullfight, waardoor Whisper In The Dark For Me enerzijds een feest van herkenning is, terwijl de Rotterdamse band anderzijds een aantal gloednieuwe songs heeft gecreëerd door het roer flink om te gooien in de arrangementen.

Whisper In The Dark For Me leek me op voorhand wat overbodig, maar wat is het een mooie en bijzondere plaat geworden. De prachtsongs van The Bullfight verdienen wat mij betreft een tocht langs talloze Nederlandse woonkamers, maar als dat er niet in zit is deze hele bijzondere live-registratie een waardig alternatief. Indrukwekkende plaat. Erwin Zijleman