Ik ben sinds kort wat gaan graven in de werken van The Resonance Ensemble, een groep die Europese jazzmuzikanten (voornamelijk actief in Polen) verbindt met de Chicago jazzscene. Of andersom, het is maar hoe je het bekijkt. Het gebeurt allemaal onder leiding van Ken Vandermark, die de composities uitschreef voor deze bende. Jazzliefhebbers die wat namen kennen van hieronder weten wat voor vlees ze in de kuip hebben. Stuk voor stuk zwaargewichten met veel bagage op zak:
Alto Saxophone, Bass Clarinet – Mikołaj Trzaska
Alto Saxophone, Tenor Saxophone – Dave Rempis
Bass – Mark Tokar
Clarinet, Bass Clarinet, Tárogató – Wacław Zimpel
Drums – Michael Zerang, Tim Daisy
Tenor Saxophone, Clarinet – Ken Vandermark
Trombone – Steve Swell
Trumpet – Magnus Broo
Tuba – Per-Âke Holmlander
Niet enkel de line-up... het resultaat mag er zijn! Als je The Resonance Ensemble vergelijkt met het Brötzmann Chicago Tentet, is dit een stuk meer gestructureerd. Toch ligt de boel bijlange niet muurvast en wordt er best veel ruimte gegeven aan de muzikanten om zaken in te vullen naar eigen believen.
Zowat elk artiest komt hier wel aan zijn trekken hoor ik. Het geheel is daardoor ook eenvoudigweg toegankelijker en leent zich perfect voor dagelijks gebruik.
De dubbele drum doet weer wonderen en geeft veel pit aan de - vaak funky - muziek. Die regelmaat in combinatie met de voelbare ruimte voor de solisten werkt hier zéér goed. Zo komt Waclaw Zimpel in het openingsnummer (op klarinet) verschroeiend lyrisch uit de hoek en gaat een Dave Rempis weer snaaihard tekeer in het begin van 'Coal Marker (for Chris Marker)'. Vandermark neemt op zijn zeer typerende wijze 'Rope (For Don Ellis)' onder handen. Wat een zeer fijn en dissonant melodietje heeft dat nummer toch, zoals enkel Vandermark ze zou kunnen schrijven. Fris fris fris, en zo'n genot voor het oor!! Vele malen beter dan zijn Territory Band.