Summoning - With Doom We Come (2018)

Het meest recente Summoning-album is inmiddels alweer 7 jaar oud. Ik herinner me dat het destijds vrij lauw werd ontvangen, en nu ik het volledig heb beluisterd, kan ik dat ergens wel begrijpen. Dit is niet Summonings meest spectaculaire werk. De muziek klinkt hier en daar wat sleets en bevat relatief weinig momenten die echt blijven hangen. Summoning werkt nu eenmaal volgens een herkenbare formule, en misschien zijn ze inmiddels gewoon op een punt beland waarop daar niet heel veel nieuws meer uit te halen valt.

Toch wil ik niet te negatief klinken, want het album is zeker degelijk. Silvertine en de afsluiter zijn typische epische Summoning-nummers, maar de rest van de plaat is wat meer ingetogen en dat heeft zeker zijn charme! Dit geeft het geheel een melancholieke, mysterieuze sfeer die goed bij de band past. Tolkien schreef tenslotte ook niet alleen maar over grootse veldslagen. Zo valt er ook op dit laatste Summoning-opus nog genoeg te genieten.

Hoe dan ook is Summoning een band die zijn sporen dik heeft verdient als één van de meest unieke én gaaftse bands in de metalwereld. Ik vraag me af of de heren ooit nog met een nieuw album op de proppen gaan komen. Als ze besluiten dat het mooi is geweest dan heb ik daar vrede mee. Maar als er op een dag toch nog iets nieuws komt, dan zit ik er zeker klaar voor!

Eindstand:
1. Let Mortal Heroes Sing Your Fame (4,5*)
2. Stronghold
3. Old Mornings Dawn
4. Oath Bound (4*)
5. Dol Guldur
6. Nightshade Forests
7. Minas Morgul
8. With Doom We Come (3,5*)
9. Lost Tales
10. Lugburz (3*)