Dyzack - The Rat Dance Refizz (1999)

Ik was deze plaat helemaal vergeten, tot ik hem bij het herrubriceren van mijn muziekcollectie onder het stof achter de kast aantrof. Dat zijn wel van die ontdekkingen! Toen dit album uitkwam was ik er een tijd helemaal gek van en ik heb Dyzack toen ook een aantal keren live gezien. Zijn latere werk ken ik vreemd genoeg nog niet, daar moet ik dus maar snel eens achteraan.

Deze debuutplaat is ieder geval magisch en onterecht vergeten! (niet alleen door mij volgens mij) Dit moet toch echt een van de beste huidige gitaristen uit ons kleine landje zijn, daar mogen we heel erg trots op zijn! Ook zijn stem is te gek, doet me meer dan eens aan Jeff Buckley denken. De hele sfeer en spanning van dit album zijn denk ik wel door Buckley geinspireerd. Maar ook Beck, Jon Spencer, Led Zeppelin, Captain Beefheart, Tom Waits en antieke door-de-duivel-bezeten blues zijn referenties die bij beluistering sterk bij me opkomen.

Maar deze Dyzack heeft toch vooral een heel eigen stijl, die als dag van nacht lijkt te verschillen van alle huidige Nederlandse muziek die ik ken (Excelsior-bandjes die toch meestal meer cleane Britse popmelodieën als inspiratie lijken te hebben dan moerassige rammelende spookblues).

Ik snap niet hoe ik zo'n spannend meesterwerk heb kunnen vergeten. Bij beluistering komen er veel mooie herrinneringen naar boven. Ook doet het mij erg goed te merken dat ik acht jaar geleden al een erg goede smaak had, terwijl ik toen nog helemaal niet eens zo met popmuziek bezig was (zeker niet in vergelijking met mijn obsessieve staat van tegenwoordig).

Meer fans van Dyzack hier?
Meer mensen die hem vergeten waren?
En weet iemand wat hij tegenwoordig uitspookt?

Ik heb deze man eens weten opgehemeld worden in Oor, ach ja, elk land spreekt voor de artiesten van zijn land, dat is normaal denk ik, maar ik kon hier niet veel mee;
Ik vond dit een echt muzikaal rommeltje, voor zover ik het me herinner.
Men had dit als een goede singer-songwriter voorgesteld, dus ik ben de plaat eens gaan beluisteren... niet echt mijn ding, veel te kakafonisch en ik hoorde nergens memorabele melodiëen...
Tja, ik kan Kaaasgaaf's mening hier echt niet bijtreden.
Ik kan ook geen stem uitbrengen, want ik ben hier gelukkig al veel van vergeten...

Ergens in 1998 tijdens het crossing border speelde in de centrale hal een band waar mijn oor door aangetrokken werd. Het bleek een soloartist te zijn waar ik geboeid naar heb staan luisteren en na het verschijnen van zijn cd een paar maanden in de cd speler is blijven zitten wat een onwijs goede cd. gitaar,sfeer en stem. Ik heb daarna nog wat concerten gezien waar die speelde en steeds kippenvel. Na zijn debuut cd ging de " liefde" snel over. zijn debuut cd staat nog steeds in mijn top 10 lijst van cd's. Ik heb iets gelezen over een theaterstuk waar die speelt voor de rest lijkt het alsof die weggevallen is uit de muziekwereld. Geheel onterecht zou ik zeggen!!!!!

gratis te gieren bij last.fm

Veel Led Zeppelin invloeden, maar ook stukken die best wel op het werk van Jack White lijken.

Ik snap nooit waarom deze man niet veel bekender is, Take This Road van 'Somewhere There's a monkey laughing' bijvoorbeeld, zo mooi...
Eind jaren negentig speelde hij 'In Humble Sync' in Twee meter Sessies, ik vond het helemaal geweldig. Kort daarna speelde hij toevallig in een kraakpand waar ik toevallig aanwezig was, het hele zaaltje stond gebiologeerd te kijken naar zijn gitaarkunsten en sindsdien ben ik fan. Sindsdien ben ik eigenlijk nooit iemand tegengekomen die van Dyzack heeft gehoord, nou doet hij daar ook niet echt moeite voor geloof ik, maar toch, het steekt mij:)
Latere albums vind ik een stuk evenwichtiger dan dit debuutalbum, er staan een aantal erg goede tracks op maar als geheel is het soms wat vermoeiend.