Lord of the Lost - Swan Songs II (2017)
mijn stem
1 stem
Duitsland
Electronic / Rock
Label: Napalm
-
Waiting for You to Die (4:03)
-
Lighthouse (4:15)
-
The Broken Ones (5:08)
-
My Better Me (3:41)
-
Ribcages (4:08)
-
Wander in Sable (3:56)
-
The Devil You Know (4:08)
-
We Were Divine (3:55)
-
From the Brink of the Other World (6:46)
-
Fall Asleep (3:29)
0
geplaatst: 24 september 2020, 02:51 uur
Recent is het geweldige Lord of the Lost - Swan Songs III (2020) verschenen en vond ik het hoog tijd om de voorgaande orkestrale delen er nog eens bij te pakken. Het reguliere werk van Lord of the Lost hoor ik erg graag maar met de orkestrale Swan Songs platen had ik in het verleden meer moeite.
Om die reden heb ik lang gewacht met de aanschaf van dit tweede deel. De eerste single Lighthouse hielp daar ook niet bij. Het nummer klonk erg theatraal en slaagde er niet in om de sterke elementen van Lord of the Lost naar voren te brengen. Uiteindelijk kon ik het niet laten en heb het album alsnog aangeschaft en het moet gezegd, daar heb ik zeker geen spijt van.
Voornaamste pluspunt is dat deze keer de nummers zijn geschreven met het oog op orkestrale begeleiding in plaats van dat de band bestaande nummers opnieuw heeft gearrangeerd. De nieuwe aanpak zorgt voor een uniek karakter en maakt dat je niet voortdurend loopt te vergelijken met de originele versies.
De kracht van Swan Songs 2 zit hem in de soberheid. De diepe zang van bandleider Chris Harms staat nadrukkelijk op de voorgrond en krijgt alle ruimte om te excelleren. Vooral in de smaakvol bewerkte nummers zoals My Better Me, Ribcages, het machtige From the Brink of the Other World, met mooie vioolpartij, is de band en het orkest op zijn best.
Het absolute hoogtepunt vind ik echter het serene slotnummer Fall Asleep. Hiermee valt alles op zijn plek en bewijst Lord of the Lost dat ze heel goed in staat zijn om prachtige nummers samen met een orkest uit te voeren. Het gegroeide zelfvertrouwen tussen band en orkest is duidelijk voelbaar. Daarbij zal het ook hebben geholpen dat zanger Chris Harms een ervaren cellist is en een grote liefde koestert voor klassieke muziek.
Over de hele linie is dit album echter nog niet zo goed als de geweldige platen die hierna zouden komen maar Lord of the Lost is een ambitieuze band die zich met elke release verbetert en interessanter wordt.
Nadat ik het geweldige Lord of the Lost - Thornstar (2018) helemaal kapot had gedraaid en opnieuw overrompeld werd door Swan Songs 3 begon ik ook deze plaat op waarde te schatten en zal de hele catalogus van de band opnieuw gaan beluisteren.
Swan Songs 2 is zeker de moeite waard en laat een band horen die voortdurend in ontwikkeling is. Het is een aangename release die menig melancholisch Gothic hart sneller zal laten kloppen en het beste tot zijn recht zal komen tijdens regenachtige herfstdagen.
Om die reden heb ik lang gewacht met de aanschaf van dit tweede deel. De eerste single Lighthouse hielp daar ook niet bij. Het nummer klonk erg theatraal en slaagde er niet in om de sterke elementen van Lord of the Lost naar voren te brengen. Uiteindelijk kon ik het niet laten en heb het album alsnog aangeschaft en het moet gezegd, daar heb ik zeker geen spijt van.
Voornaamste pluspunt is dat deze keer de nummers zijn geschreven met het oog op orkestrale begeleiding in plaats van dat de band bestaande nummers opnieuw heeft gearrangeerd. De nieuwe aanpak zorgt voor een uniek karakter en maakt dat je niet voortdurend loopt te vergelijken met de originele versies.
De kracht van Swan Songs 2 zit hem in de soberheid. De diepe zang van bandleider Chris Harms staat nadrukkelijk op de voorgrond en krijgt alle ruimte om te excelleren. Vooral in de smaakvol bewerkte nummers zoals My Better Me, Ribcages, het machtige From the Brink of the Other World, met mooie vioolpartij, is de band en het orkest op zijn best.
Het absolute hoogtepunt vind ik echter het serene slotnummer Fall Asleep. Hiermee valt alles op zijn plek en bewijst Lord of the Lost dat ze heel goed in staat zijn om prachtige nummers samen met een orkest uit te voeren. Het gegroeide zelfvertrouwen tussen band en orkest is duidelijk voelbaar. Daarbij zal het ook hebben geholpen dat zanger Chris Harms een ervaren cellist is en een grote liefde koestert voor klassieke muziek.
Over de hele linie is dit album echter nog niet zo goed als de geweldige platen die hierna zouden komen maar Lord of the Lost is een ambitieuze band die zich met elke release verbetert en interessanter wordt.
Nadat ik het geweldige Lord of the Lost - Thornstar (2018) helemaal kapot had gedraaid en opnieuw overrompeld werd door Swan Songs 3 begon ik ook deze plaat op waarde te schatten en zal de hele catalogus van de band opnieuw gaan beluisteren.
Swan Songs 2 is zeker de moeite waard en laat een band horen die voortdurend in ontwikkeling is. Het is een aangename release die menig melancholisch Gothic hart sneller zal laten kloppen en het beste tot zijn recht zal komen tijdens regenachtige herfstdagen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.