The Heart Throbs - Cleopatra Grip (1990)

Schandalig ondergewaardeerde band, die al haar albums naar slangwoorden voor het vrouwelijke geslachtsdeel noemde. Zangeres Rose Carlotti en haar band grossierden in passionele gitaarpop. Jammer dat de band het na 3 album voor gezien hield. 4,5*

ik ken alleen deze, en inderdaad, door iedereen over het hoofd gezien.
10 jaar later had je Garbage. I wonder why ....

Eindelijk 3 clipjes via youtube gevonden, gaat dat zien (en vooral horen)!

Onvoorstelbaar dat dit pareltje maar 10 stemmen heeft. Uitstekende beginjaren negentig muziek met mooie lead zang van Rose Carlotti. Doet niet onder voor Throwing Muses, Lush en andere bands uit de beginjaren zestig waarin ook de dames de lead vocals verrichtten. Dit album heb ik vorige week pas voor de eerste keer beluisterd, omdat ik songs verzamelde voor mijn nominaties voor de Single KO 1990. Die had ik dus zo gevonden. Mooiste nummers van dit zeer ondergewaardeerde album zijn voor mij "Dreamtime", "Blood from a Stone" en vooral "In Vane".

5,0*

Het is leuk dat The Heart Throbs er een fan bij hebben

Dit album (CD 2e hands) lag in het archief van De Waaghals in Nijmegen. Ik kreeg het mee voor slechts € 6,00. Daar hoefde ik niet lang over na te danken. Had nooit gedacht dat dit album nog ergens te krijgen was.

Ik kan me aansluiten bij de commentaren hierboven. Geweldig album, dat perfect in die tijd past, hoewel het misschien net iets poppier en meer 80s klinkt dan tijdgenoten als Lush.
Zal een kwestie van slechte timing zijn geweest dat dit niet bij een groter publiek bekend is.

Het eerste bericht in 5 jaar zowat..laten we hopen dat er deze week iig nog n paar volgen

Prachtalbum!

Mooie one-two punch songs als start en wat volgt is ook niet minder dan fraai!

Er staan echt hele goede nummers op deze plaat, maar naar het einde toe duurt hij me veel te lang. Less had more kunnen zijn in dit geval.

Inmiddels weer jaren verder, net de eerste dag van 2023. Zocht iets over de band en bedacht me ook MM eens te checken. Wat ik zo'n beetje lees hier volgt mijn eigen gedachten in deze. Ontzettend vergeten en ondergewaardeerde band, deze The Heart Throbs. Hun opvolger van deze had zelfs geen comments. Onbegrijpelijk, wellicht te verklaren door het feit dat vele Engelse bands destijds hier ten lande geen voet aan de grond kregen. Geen airplay, noppes, nada. Tja, dat maakt het er niet makkelijker op want hoe kom je bij bands terecht waarvan je niet eens weet of ze er zijn. Gelukkig heb ik hun muziek nog staan op welgeteld 3 cds waarvan de laatste de minste ware, m.i. dan. Deze en de opvolger boeiem van begin tot einde. Prijsnummers hier zijn Dreamtime, She's in a Trance and I wonder why, met de andere songs eigenlijk niet veel minder. De gitaarriedeltjes vind ik zeer fraai, de zangeres heeft een mooie stem, de songs kop en staart, melodieus, kortom welhaast perfecte popsongs. Een vinyl release ware op de plaats. Kom op MOV, doe je ding, net als bij Cranes en Boo Radleys. Fascinerende jaren nog immer. En was zangeres Rose niet de zus van Bunnymen De Freitas.....