Asagraum - Potestas Magicum Diaboli (2017)

Asagraum moet toch een veelbelovende blackmetal act zijn. Afgaande op hun sociale mediakanalen, doet deze all female band het erg goed in met name Zuid Amerika. Ook in de VS en Canada komen de zwartmetalen zielen uit hun verborgen spelonken gekropen om deze dames hun boosaardige boodschappen te zien en horen verkondigen.

Zelf mocht ik deze heksenkring aanschouwen in mijn eigen woonplaats op de Veluwe niet heel ver van het Solse Gat. De griezelige sage rondom deze mysterieuze plaats in de Veluwse bossen vormen de achtergrond van de begeesterende centrale compositie Daar Waar Ik Sterf. Voor mij een hoogtepunt van deze geblakerde schijf.

Asagraum bedient zich qua stijl van de bekende tweede golf. Er is veel aandacht voor de opbouw van de nummers waarbinnen veel ruimte is voor beklemmende spanning. En dat is best knap zonder allerlei toetsen of andere additieven. Opener Transformation hakt er wat dat betreft direct in en kronkelt zich via bezwerende gitaarloopjes je hersenen in om je pas bij het uitleidende I Burn With The Devil los te laten.

Asagraum is stevig maar vliegt nooit echt uit de bocht qua extremiteit. De band houdt veel oor voor muzikaliteit en sfeer. Dat maakt het ook meteen een verslavend album. Zo zie je maar weer dat je niet per se origineel en innovatief moet zijn om een goed album af te leveren. Aandacht voor opbouw en sfeer is meer dan genoeg.