Sarah Walk - Little Black Book (2017)

Little Black Book is het debuutalbum van de zesentwintigjarige, uit Chicago afkomstige singer-songwriter Sarah Walk. Ze studeerde aan het befaamde Berklee College of Music. Vorig jaar tekende ze voor One Little Indian en koos Steve Brown als producer.

Ze beschikt niet alleen over een androgyn uiterlijk, maar ook over een dito stem, met een heerlijk hees randje. Een stem, die ze ene keer krachtig inzet, maar soms ook ingetogen en breekbaar.

Haar liefdesliedjes lopen vooral over van woede, droefenis, angst en schuldgevoel. Het gaat dus vooral over de keerzijde van de liefde. De liedjes worden met grote geloofwaardigheid gebracht en weten diep te raken.

Centraal in haar muziek staat de piano, regelmatig worden de liedjes opgesierd met strijkers. En worden het, zoals ze zelf noemt, big songs, die erg meeslepend zijn.

Vorig jaar werd het album voorafgegaan door de single Wake Me Up, die al voor de nodige bekendheid zorgde. Op dit moment is Sarah op tournee met Tanita Tikaram in Duitsland, het lijkt me dat een bezoek aan de Nederlandse podia slechts een kwestie van tijd is.

Het album verschijnt op 1 november ook in een deluxe versie, naast cd, een tekst- en gedichtenboek plus t-shirt. Little Black Book is een debuutalbum, wat volgens mij geen enkele luisteraar onberoerd zal laten.

Sarah Walk - Wake Me Up - YouTube

"I've got a little black book with my poems in" zal iedere Pink Floyd fan direct bekend in de orde klinken. Sarah Walk heeft ook een klein zwart boek. Daar staan potentiële vereffeningen in die op haar debuutplaat worden opgedist en uitgeserveerd. Meteen in het eerste nummer gaat het over de pijn van het einde van een relatie en dat gaat eigenlijk vrijwel de gehele plaat zo door. Er wordt iemand verlaten of iemand verlaat. De een begrijpt of gelooft de ander niet met fatale gevolgen voor de relatie.

Sarah Walk vat dat in diverse muziekstijlen. Alternatieve rock met grunge elementen ligt haar uitzonderlijk goed. Het openingsnummer van Little Black Book en titelsong, raakt mij direct. De prachtige opbouw naar een killer refrein waar menig grunge band een moord voor had gedaan, laat zien waar deze jonge zangeres toe in staat is. Dat omvat veel verdriet, woede en met een open mond staan om wat er nu weer is gebeurd.

Naar mate het album vordert laat Walk vele kanten van zichzelf zien. Tot aan een balladeer en nachtclubzangeres aan toe. Misschien zelfs weer een teveel, maar o.k. Niet alles raakt mij in dezelfde mate, maar dit album geeft wat mij betreft aan dat Sarah Walk een talent is, dat hopelijk de tijd krijgt om te rijpen. Een zangeres waar nog menig mooie plaat uit voort moet kunnen komen.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.