John Coltrane - Chasing Trane: The John Coltrane Documentary (2017)

De docu is essentieel, o.a. op Netflix, ga dat zien, want ik heb zelden zo'n positieve vibe rond een artiest gevoeld als bij hem. De soundtrack is wat minder essentieel, want geen uniek materiaal of zo. Daarvoor verwijs ik gemakshalve maar naar alle albums met een 4,0 of hoger hier op mume, want dat is zonder uitzondering uniek materiaal.

De docu is wel heeeeeel erg ophemelend.

John Coltrane kwam uit een religieus gezin. Na zijn drugsverslaving de baas te zijn geworden, heeft hij het licht gezien bij zijn diepgewortelde geloofsovertuiging en zingeving gevonden in het willen doorgeven van zoveel mogelijk spirituele, hemelse jazzmuziek aan de mensheid. Zijn enige levensdoel was zoveel mogelijk luisteraars een beetje gelukkiger te maken. Er wordt inderdaad geen kwaad woord over deze man gesproken, ophemelend is een goed gekozen woord in deze context, maar heeft de verkeerde lading; vroeger werden dit soort onbaatzuchtige verspreiders van goedheid en geluk heilig verklaard. Mij heeft ie in ieder geval een stukje gelukkiger gemaakt en het kan mij dus niet ophemelend genoeg als het om John Coltrane gaat. Amen.

Nou, op een gegeven moment werd hij zelfs met Einstein vergeleken qua brein.

Van wat ik me kan herinneren van de docu, is dat zijn filosofie, van invloed over vooral zijn latere werk, beïnvloed was door de zeitgeist veroorzaakt door Einstein's theorien en de religie waarmee hij was grootgebracht.
Mathematiek en ziel; goeie muziek in een notendop.

Kan me herinneren dat Einstein ter sprake komt en ik zou het terug moeten zien, maar ik denk eerder dat er een parallel met Einstein wordt getrokken dan dat hij ermee wordt vergeleken qua brein, want dat maakt geen sense. Als in: wat de een voor de wetenschap heeft betekend heeft de ander voor jazz bewerkstelligd (= heersende conventies voorgoed veranderen). Zo zou ik denken dat het is bedoeld.

Zou ook kunnen Tony BUT, voor wat het waard is, net even wat opgezocht:

Quote Observer:
“John was about the big picture,” Sonny Rollins adds. Coltrane’s search for beauty and truth stretched beyond his music, as he delved into various spiritual practices, the origin of the universe, and Einstein’s concepts. He would soon return to record Davis’ classic Kind of Blue, while cutting his own benchmark album Giant Steps,...."

en van Fader:
Coltrane released his fifth album, Giant Steps, the near-perfect collection of songs that many consider his best (he composed every track). In his own words, he was inspired by great minds like Albert Einstein and universal questions about life and love and time and death.

Overigens vandaag deze even beluisterd.

Mooie verzameling en goede keuzes.
Ze hadden wat mij betreft de volgorde chronologisch mogen houden om zo de ontwikkeling in zijn muziek te kunnen horen.

Als soundtrack inderdaad niet erg interessant. Vooral een allegaartje en er mist nogal wat. Als documentaire echter prachtig, al blijf ik vinden dat zijn laatste periode onderbelicht blijft. Terwijl juist deze periode zo essentieel zou zijn.

Ik denk dat het inderdaad vooral gaat om Coltrane's brede interesses in religie, spiritualiteit, filosofie en wetenschap. Kan me ook geen één op één vergelijking met Einstein vergelijken. Onderstaande quotes suggereren dat ook niet.

Wat volgens mij wel waar is, mede gezien de boeken die ik ook over hem heb gelezen: Coltrane was/had een heel bijzondere persoonlijkheid. Een man die constant op zoek was naar vernieuwing, nieuwe richtingen, andere soorten muziek en andere technieken. Een man die bijna rusteloos op zoek was naar de zin van het bestaan en om die reden zich verdiepte in Europese filosofen en oosterse religies. Een man die per dag vaak 9 of 10 uur lang oefende, jarenlang achter elkaar. Hij speelde zelfs op vliegvelden, hotelkamers, in de trein en in de auto. En de muziek die hij heeft gemaakt is ook van een bijzondere klasse. Het is vaak zo ontzettend anders dan andere jazzmuzikanten. Hij is zoveel kanten opgegaan: Blue Train, Giant Steps, A Love Supreme, Transition, Ascension, Sun Ship en Interstellar Space. 8 albums uit 1 decennia waarin je constant een geheel nieuwe Trane hoort. En hij is zelf een inspiratie voor zoveel saxofonisten na hem: het is bijna pijnlijk maar bijna elke saxofonist na hem is in zekere mate door hem beïnvloed.

Wat ik vooral bijzonder aan hem vind is zijn karakter. Daar waar Miles Davis een arrogante, aggresieve, drugsverslaafde klootzak was, was Coltrane rustig, vriendelijk, open-minded en zachtaardig. En na 1957 ook volledig van de drugs af in tegenstelling tot ongeveer 80% van alle jazzmuzikanten van dat moment. Geen Albert Einstein dus maar wel een heel bijzondere man.