Dibbel schreef:
Hebben in Nederland nooit potten kunnen breken (1 tipparade notering in 1977 als ik me niet vergis) en zijn in Amerika ook nooit echt groot geworden.
Nou, in Amerika waren ze gedurende korte tijd ('77/'80) wel even heel hot, hoor. Ik moest het even
opzoeken, maar in een paar jaar tijd scoorden ze toch negen Amerikaanse hits, waarvan er vijf bij de eerste 25 van de Billboard Hot 100 eindigden. Da's is toch geen onaardige plaatverkoop, zeker als je bedenkt dat de LP's het ook redelijk goed deden.
Maar alleen in de VS en Canada waren ze succesvol. Bij ons bereikte hun eerste hit Whatcha gonna do in 1977 de tipparade, maar daar bleef het bij.
Dit is vrolijke, zonnige, niets-aan-de-handmuziek, een beetje in de stijl van Toto, maar dan luchtiger en hier en daar met wat meer Caribische elementen. Daardoor - en ook door hun albumhoezen - werd de band het schoolvoorbeeld van het soort muziek dat we veel later 'yacht rock' zijn gaan noemen. En ze waren een van de eersten die dat genre een geluid en gezicht gaven.
Verwacht geen hoogdravende popmuziek, maar, zoals
Dibbel hierboven ook stelt, van dat typisch Amerikaanse vakmanschap: uitstekende instrumentenbeheersing, goed geschreven popsongs, maar allemaal nogal binnen de lijntjes. Denk Little River Band (al hadden die betere zangers), Player, dat soort werk. Ik mag er nog steeds af en toe graag naar luisteren.
Ik heb de twee voorgaande albums, maar deze ken ik niet. Was ook minder succesvol; alleen I want you tonight kwam in de VS tot nummer 19 in de single-lijsten.