Ik vind Krallice nog steeds interessant, maar ik vond ze fenomenaal toen ze een geweldige balans tussen cerebraal en atmosferisch hadden. Het eveneens Amerikaanse Yellow Eyes weet op Immersion Trench Reverie weet diezelfde balans te raken, maar dan met nog meer intensiteit. De drum- en baspartijen zijn primitief en stuwend, inspelend op het onderbuikgevoel. De gitaarpartijen zijn daarentegen gracieus en harmonieus met een dissonante touch, constant op elkaar inspelend en weer van elkaar af. Gooi hier nog wat doorleefde krijsen bij en je hebt een prachtsound. De sfeer is subliem, de field recordings (bellen, een koor, omgevingsgeluiden) uit Siberië zijn zeer goed gebruikt. Alle tracks voelen als kleine avonturen op zichzelf. Per luisterbeurt raak ik steeds dieper in de wereld van Yellow Eyes en kan ik concluderen dat dit een van de beste blackmetalreleases van het jaar is. Het raakt de pure essentie en natuur van het genre, maar is tegelijkertijd vooruitstrevend.