Cat Stevens - Back to Earth (1978)

De laatste plaat van Cat Stevens voordat hij de muziek de rug toekeerde om zichzelf volledig aan zijn Moslim geloof toe te geven. Deze plaat heeft een aantal hoogtepuntjes, zoals Just another night, Randy en Never, de andere nummers klinken vlak en soms nietszeggend, zijn meest teleurstellende plaat. Het ontbreek aan passie en hartstocht, een kwaliteit die zijn voorgaande platen allemaal wel hadden en die Cat Stevens toch één van de grootste singer/songwriters van de jaren 70 heeft gemaakt. Recentelijk maakt hij weer platen onder zijn moslim naam Yussuf, maar die platen zijn nog maar een schim van wie hij als artiest ooit was.

Op goed geluk gekocht omdat de hoes mij aansprak.

Hier doen weer een aantal erg interessante sessiemuzikanten op mee zoals BJ Cole (pedalsteel), Dave Mattacks en Gerry Conway (drums) en op New York Times een gastrol voor Luther Vandross.

Cat is goed bij stem en de composities staan als een huis. Een aangename popfolkrock-plaat dus.
De focus ligt op akoestische instrumenten en de plaat is lekker soft. Wat mij betreft toch wel enigzins vergelijkbaar met die eerste platen zoals Tea for the Tillerman.

Bad Brakes is dan wel weer een wat meer rockende song.

Nascimento is een geheel instrumentale (soft-)jazzfunk-song, met wat lekker basspel van Bruce Lynch en een mooie saxsolo van Don Weller.