Sinistro - Sangue Cassia (2018)

Dit album wist mijn aandacht te grijpen dankzij het nummer Abismo, dat eerder dit jaar in het Maak kennis met Metal anno 2018-topic werd gedropt. Vandaag dan eindelijk het volledige album eens onder de loep genomen, en ik moet zeggen dat vooral de tweede helft van de plaat (de laatste vier tracks) een erg sterke indruk op me nalaten.

Sinistro heeft het omgedraaide van heel veel andere rock/metalbands. Heel vaak heb ik dat ik de instrumentatie fantastisch vind, maar dat de zanger/zangeres de boel volledig verpest. Bij Sinistro is juist de zangeres ronduit fenomenaal: eigenzinnig, zwoel en melancholisch. De rest van de band komt niet bij dat niveau in de buurt en speelt degelijke post-metal/doom. Daarmee is de plaat ietwat te lang en zijn de verwachtingen na de previewtracks niet waargemaakt.

Volledig eens met voorgaande schrijver. Moet gezegd dat de nummers live op 't podium, mn door performance van patricia andrada, veel meer impact hebben. Had ik bij voorgaande album ook al. Vreemd dat het soms zo uiteen kan lopen.

Deze indrukken heb ik ook. Productioneel staat dit touwens als een huis en de bonus track Nothing Sacred (Paradise Lost cover) is best geslaagd te noemen.