Donna Summer - I'm a Rainbow (1996)
mijn stem
12 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Soul
Label: Mercury
-
I Believe (In You) (4:31)
-
True Love Survives (3:36)
-
You to Me (4:39)
-
Sweet Emotion (3:44)
-
Leave Me Alone (4:04)
-
Melanie (3:38)
-
Back Where You Belong (3:51)
-
People Talk (4:15)
-
To Turn the Stone (4:20)
-
Brooklyn (4:35)
-
I'm a Rainbow (4:06)
-
Walk On (Keep Movin') (3:49)
-
Don't Cry for Me Argentina (4:28)
-
A Runner with the Pack (4:06)
-
Highway Runner (3:27)
-
Romeo (3:17)
-
End of the Week (3:38)
-
I Need Time (4:23)
0
geplaatst: 6 augustus 2010, 20:24 uur
Eigenlijk moest dit album in 1981 gereleased worden maar werd op het laatst door haar platenmaatschappij tegen gehouden door teleurstellende verkopen van The Wanderer (uit 1980).
Door de jaren heen lekte er nummers uit zoals Romeo (voor de soundtrack van Flashdance) en Highway Runner (voor de soundtrack van Fast Times at Ridgemont High).
In 1996 was het dan na 15 jaar eindelijk zover dat dit album op de markt kwam. Er staan fantastische nummers op zoals True Love Survives, You To Me en I'm A Rainbow. Ook een aantal covers zoals Don't Cry For Me Argentina van Julie Covington en To Turn The Stone van Frida.
3,5*
Door de jaren heen lekte er nummers uit zoals Romeo (voor de soundtrack van Flashdance) en Highway Runner (voor de soundtrack van Fast Times at Ridgemont High).
In 1996 was het dan na 15 jaar eindelijk zover dat dit album op de markt kwam. Er staan fantastische nummers op zoals True Love Survives, You To Me en I'm A Rainbow. Ook een aantal covers zoals Don't Cry For Me Argentina van Julie Covington en To Turn The Stone van Frida.
3,5*
0
geplaatst: 18 mei 2016, 14:25 uur
Prachtig album alleen zou ik een ander nummer gekozen hebben om mee te openen.
0
geplaatst: 11 mei 2018, 15:33 uur
Het sloeg natuurlijk nergens op om dit album in 1996 uit te brengen. Het paste totaal niet bij de op dat moment populaire muziek. Ik zeg niet dat het in 1981 extreem succesvol was geweest maar het aantal verkochte stuks zal vast hoger geweest zijn.
Het is een redelijk album, Giorgio Moroder was van de partij net zoals de toen nog niet zo heel bekende Harold Faltermeier die al regelmatig wat samen had gedaan met Moroder. Maar heel veel meer dan redelijk is het niet. People Talk en To Turn the Stone welke aan het eind van cd1 staan (of kant 2) zijn meer dan de moeite waard maar verder zijn het degelijke popsongs en mist de magie van weleer.
Het is een redelijk album, Giorgio Moroder was van de partij net zoals de toen nog niet zo heel bekende Harold Faltermeier die al regelmatig wat samen had gedaan met Moroder. Maar heel veel meer dan redelijk is het niet. People Talk en To Turn the Stone welke aan het eind van cd1 staan (of kant 2) zijn meer dan de moeite waard maar verder zijn het degelijke popsongs en mist de magie van weleer.
* denotes required fields.
* denotes required fields.