Sietse
Wederom een vrij donkere drone plaat van deze jonge Schot. Waar hij zich op the goodnight stars met gitaren bezighoudt, zijn deze hier erg ver gebleven.
Al de muziek die hier te horen is, is ontstaan uit synthese. Veelal worden cleane sinus tonen als basis gebruikt maar dan op zo'n manier bewerkt dat er altijd een fijne ruis bij komt kijken.
Het werkt komt dichter in de buurt bij zijn minimale werk van een paar jaar terug, doch is er ook veel ruimte voor meer melodie en ritme. Echter hoef je beats niet te verwachten, net zo min als mee fluiten of neuriën.
Waar the goodnight stars meer iets is voor STOL liefhebbers, is dat meer wat voor liefhebbers van Thomas Koner en The Hafler Trio (in de drone periode)
Ook laat een enkele keer Mirror zich om de hoek zien.
Voor mij wederom in de roos en een album dat ik nu toch al meerdere malen met plezier heb geluisterd.