Strawbs - The Ferryman's Curse (2017)

Op diverse websites heb ik waarderende woorden gelezen betreffende dit nieuwe album. De Strawbs zouden gerevitaliseerd zijn, en in instrumentaal opzicht zou het de moeite waard zijn. Eerst horen, en dan pas geloven, zeg ik altijd maar. Wel vind ik het artwork erg aantrekkelijk.

Dave Cousins - zang en gitaar
Dave Lambert - zang en elektrische gitaar
Chas Cronk - bas en zang
Dave Bainbridge - keyboards
Tony Fernandez - drums

Eigenlijk verwacht ik er weinig van, vooral omdat de stem van Dave Cousins nogal aan kracht heeft ingeboet.

Indien Tony Hooper van lang geleden weer zou meedoen dan zou ik deze wel aanschaffen, maar
nu laat ik deze maar schieten. De Gouden tijden van weleer die komen niet meer terug, wat geweest is is geweest.

Ook ik verwachtte er niet veel van........ maar...... de Mellotron is terug ! Mooie plaat ! Wel proberen hoor !

Het aantrekkelijke van die mooie oude albums van de Strawbs was voor mij altijd de stem van Dave Cousins, gecombineerd met die prachtige liedjes. Plus natuurlijk het avontuurlijke geluid van de keyboards. Helaas is van dat alles hier weinig meer over. Wat een fletse liedjes, en - het doet me verdriet dit te moeten zeggen - de eens zo mooie stem van Cousins is helaas danig gesleten. Fijn inderdaad om de mellotron weer eens te horen, maar dat is voor mij een schrale troost. De drums klinken bovendien in een aantal nummers veel te hard. De productie van dit album vind ik niet erg mooi. Teleurstelling van het jaar.

En ik snap die lovende woorden dan wel weer. Toegegeven, ik ken geen enkele plaat van na 1974, ik heb dit album enkel gekocht vanwege de positieve recensies, met name ook die van mijn Progwereldcollega en ik ben bijzonder aangenaam verrast. Dit doet wat mij betreft niet onder voor hun output uit de eerste helft van de jaren '70.