Enchant - Time Lost (1997)

Beste plaat van Enchant en dan zijn het nog leftovers van vorige sessies.

Puur emotie + prog = win

Geen groep klinkt zoals Enchant

Wat een schitterend nummer is Blind Sided toch.

Blind Sided vind ik ook een geweldig nummer.
Alleen zo jammer van die productie....
Gelukkig heb ik het live nog een keer mee kunnen pikken in Ahoy (tijdens het voorprogramma van Marillion).

Ik vind de productie wel okee, eerlijk gezegd...
Foundations vind ik ook een erg mooi nummer. Al met al kan deze me beter bekoren dan het magere Time Lost.

Je bedoelt Wounded?

Eh...ja ! Domme itbites.

Vandaag zomaar in mijn brievenbus belandt, deze CD. Ik heb 'm vroeger al eens gehad maar op een keer had ik genoeg van die hele Enchant en heb ik alles weggedaan.

Op deze staan echter wel een paar erg mooi pareltjes. Veel zijn het er niet. Alleen de vier eerste songs waren toen recent materiaal dat niet op Wounded beland was en die zijn stuk voor stuk erg goed.

De laatste drie songs zijn oud en een beetje opgekalefaterd. Maar ze halen lang niet het niveau van de vier eerste, die volgens mij (ik ken niet al hun werk door en door) tot het beste horen wat Enchant gemaakt heeft.

Neem Interact er maar bij

De eerste 5 nummers behoren tot het betere Enchant werk. Qua geluid valt deze ergens tussen het debuut en Wounded in. Prachtige band die jammer genoeg op nonactief is gezet.

Dit werkje van Enchant kan mij nog niet zo bekoren. Er wordt zeker goed gemusiceerd maar het komt er niet overtuigend over. De reden ? Het benepen stemmetje van Ted Leonard die nogal geforceerd overkomt en in de wat stevigere stukken zichzelf nogal eens wil overschreeuwen. De composities zijn ook niet om over naar huis te schrijven. Nee....dit is niet iets wat ik voor mijn plezier opzet dan zijn er toch wel betere cd's in dit genre te vinden.

Toch maar weer eens Enchant erbij gepakt. Hun kwetsbare sound heeft wel iets, maar de dunne zang maakt het dan niet af. Instrumentaal doet het zijn werk; ik mis hier wel de pakkende songs van het debuut. Mede daardoor gaat Enchant me redelijk snel vervelen.

De pakkende nummers van het debuut staan natuurlijk op het debuut.

Hier staan gelukkig andere pakkende nummers op. En wat mij betreft zijn dat alle nieuwe nummers. De vier eerste dus.

De drie laatste nummers zijn uit de oude doos opgevist om opgefrist te worden. Zoals te lezen staat in de linernotes vinden ze die zelf ook minder, maar toch de moeite om de fans kennis te laten maken met deze eerste werkstukjes.

De enige plaat van Enchant waar ik nog geen reactie bij heb gezet.
En zoals gezegd: Blind Sided is echt een brok power en emotie. Fenomenaal.
En dan die metersdikke invloeden van Saga in New Moon; erg smakelijk!
De rest van de plaat boeit me toch minder.

Ik had deze ooit als dubbelcd samen met Wounded. Dat was een hele kluif, die twee cd's.
De muziek kan nogal ontoegankelijk zijn in het begin. Maar vaak geeft de pracht van de songs zich later prijs.

Toch prefereer ik de meer pop-gerichte platen (Break en Juggling) en de meer metal-gerichte platen (Tug of War en Blink of an Eye)

Ook al gezegd: de productie is wat magertjes. De gitaar klinkt blikkerig en de (slap)bass erg dun. De drums gaan ook overal dwars doorheen. Dat Craddick kan drummen mag gezegd worden, maar het is soms wel too much.

Wat is er met Ted Leonard gebeurd ?

Waar hij bij Spock's Beard tegenwoordig de sterren van de hemel zingt gaat hij mij hier wat irriteren.

Zeker in de hogere regionen.