Als je eens wat anders wilt horen dan Rock, Blues, Hiphop, Country, Pop, Soul, Punk, Metal, Dance etc. etc., dan zou Stillpoint wel eens een mooi alternatief kunnen zijn.
Stillpoint is een trio uit Het Verenigd Koninkrijk, en bestaat uit : Nick Parkin op toetsen, percussie en reeds ( rietinstrumenten); Martin Franklin op waterdrums, percussie en programmering; en Eddy Sayer op drums en percussie.
Stillpoint is min of meer een side project van Tuu, want 2 van de 3 leden hiervan, te weten Nick en Martin ma(a)k(t)en ook deel uit van Tuu, een ambient groep die 5 studio-albums maakte in de jaren 90. De naam Tuu zal bij de meesten hier op de site geen belletje doen rinkelen. Dat is best jammer, want hun albums zijn stuk voor stuk de moeite waard wat mij betreft.
Op deze Maps Without Edges treffen we muziek aan die je het beste kan omschrijven met termen als Ambient, Tribal, Wereld. Etnische instrumenten voeren de boventoon.
Het album bevat vrij rustige, langzame, sterk op percussie ritme gebaseerde tracks.
Heel rustgevend, als je er in de juiste stemming voor bent.
Muziek om op te mediteren, misschien wel.
Het komt voorbij zonder opvallende breaks of plotselinge ritme wisselingen.
Maar toch neem je het in je op, zonder er eigenlijk van bewust te zijn.
Track 3 beslaat op de door mij beluisterde schijf maar liefst ruim 30 minuten zonder dat er veel gebeurt. Maar toch is het een prachtige, boeiende beleving. Het heeft een soort bezwerende ondertoon; je kan je er in verliezen.
In track 4 komt dan wel een wat sneller ritme aan bod. Net genoeg om de tracks niet teveel op elkaar te gaan doen lijken.
Dit is wel iets wat je niet te vaak moet draaien, want dan zou je je aandacht kunnen verliezen.
Zoals ik al eerder opmerkte : je moet echt in een bepaalde stemming verkeren; een soort 'Lazy Mood', zeg maar. Maar dan is het ook wel een heerlijke onderdompeling in een oase van rust, je neemt de tijd voor jezelf.