Jean-Claude Vannier - L'Enfant Assassin des Mouches (1972)

Het was deze hoes die me nieuwsgierig maakte naar dit album.
Wat doet deze naakte man helemaal alleen op dat verlaten strand?
Dat moest worden uitgezocht. Al snel bleek dat het hier om de hoes van een heruitgave ging. De originele hoes uit 1972 (zoals hier op de site afgebeeld) nodigde me minder uit, maar dat maakte niet meer uit, mijn nieuwsgierigheid was al geboren.
Al snel kwam ik er achter dat het hier bleek te gaan om een conceptplaat van de man achter het geluid van Histoire de Melody Nelson van Serge Gainsbourg. Gainsbourg schreef op zijn beurt naar verluid een tekst als aanvulling bij deze (instrumentale) plaat.
En dan ga je zoiets beluisteren en probeer je te achterhalen wat die man daar toch bewoog om helemaal alleen en naakt op dat strand te gaan staan.
jazz? rock? avant garde? funk? Geen flauw idee, maar bizar was die eerste trip wel.........

Het opent al geheimzinnig met L'Enfant La mouche Et Les Allumettes. Een kerkklok slaat, een motor ronkt, een klok tikt, grind kraakt onder voeten en dan opeens begint het met een psychedelische gitaar op de achtergrond. Onheilspellend als in een detective. Jazzy trompetten en allerhande toeters en blazers gaan door onder begeleiding van tromgeroffel. W.t.f. is dit????
L'Enfant Au Royaume Des Mouches klinkt als een op hol geslagen progrock band die dus echt compleet de weg kwijt is. En wie heeft dat Jesus Christ Opera koor ingehuurd??? Maar mijn hemel, hoe gek ook, het klinkt wel fantastisch.
Een klaterval aan water maakt een einde aan het geheel en gaat over op piano: Danse Des Mouches Noires Gardes Du Roi vangt aan en doet dat met een hoop zwierigheid en kitsch. Lloyd Webber gaat rock en bizar. Wow, dit klinkt avontuurlijk. Maar dan blijkt er iemand te biljarten ofzo en belanden we in een mini-operette-achtige bizarre-suikerspin-wereld die niet bestaat maar je wel degelijk doet beseffen dat je er midden in zit (Danse De L'enfant Et Du Roi Des Mouches). Vreemde figuren gaan aan je voorbij, ze lijken je aan te raken en trekken dan gelijk weer terug. Eén en al zoetigheid en freaks door elkaar. Welkom in de wondere kermiswereld van Vannier!
Le Roi Des Mouches Et La Confiture De Rouse zet ons op de trein en neemt ons mee naar Oosterse bestemmingen. Indische waterlelies openen zich en de elfjes dansen ons tegemoet. Maar niet voor lang want aan het einde van het nummer doet de wekker ons ruw ontwaken en horen we het gezoem van insekten. Klotebeest, duvel op. Kinderen op de achtergrond en op hol geslagen strijkers doen ons terechtkomen in een conversatie der blazers (L’Enfant Assasin Des Mouches) . Maar al snel komt de drumfamilie zich er mee bemoeien en weg zijn ook de kinderen. Kan het wat zachter? ............................. dank u.
Op Les Gardes Volent Au Secours Du Roi neemt een koor het weer over en lijkt het of iedereen stoned is. Maar hierdoor bevinden we ons wel in een hemel-achtige omgeving. Majestueus stappen we voort. Engelen scheren over onze hoofden. Maar ook die verdwijnen halverwege plotsklaps uit het beeld. We horen de kerklok weer en een hijgende man (de naakte man van het strand soms?).
Een kinderstem lijkt de man nog harder te doen rennen, zijn gehijg neemt alleen maar toe. Ren! Vlucht! Maar waarheen dan?
Hij komt aan bij Mort Du Roi Des Mouches waar een gitaar opent gevolgd door strijkers. Geen mooidoenerij, maar wel een hoop bevreemding veroorzakend. Maar die psychedelish getinte rockgitaar klinkt wel verdomde lekker.
Op Pattes De Mouches protesteren de violen door luid tokkelend hun onvrede te uiten. Ook de blazers schijnen niet verder meer te willen. Maar allez, niet zeuren, we overstemmen het wel met een wals: Le Papier Tue Enfant. Lieflijk, heel frans op de accordeon, maar ondertussen heeft het toch een venijnig laagje.
De dwarsfluit neemt het over op Petite Agonie De L’Enfant Assasin en walst nog even heel kort door. En het danst gewoon heel snel het sprookje uit. En je denkt: 'wat was dit in hemelsnaam???'.

Op de heruitgave staan nog 2 extra tracks afkomstig van de EP POINT D'INTERROGATION.
Van mij mogen dat soort extra's achterwege blijven.

Weet ik nu meer over die man op het strand? Welnee. Dit album levert meer vraagtekens op dan dat het vragen wist te beantwoorden.
Eén ding weet ik wel zeker: ik ben een bijzondere ervaring rijker en heb genoten van een album voor avonturiers (iets wat ik niet altijd ben).
Een avontuur dat ik nog heel veel wil gaan beleven, zoveel is zeker!

Hier zullen geheid een hoop liefhebbers voor zijn vermoed ik zo. Graag verneem ik hun bevindingen van dit zeer bijzondere album.

En even verder spitten bleek als info op te leveren dat juist de re-release naast de 2 toegevoegde bonustracks de oorspronkelijke cover in ere is hersteld.
Daarom dan ook een correctie van de hoes op deze site.
De man op de foto schijnt Jean-Claude Vannier zelf te zijn ter uwer informatie

Ik ben heel benieuwd en ik ben aan het zoeken naar de geschikte pindakaaspot!

Hoop dat je hem snel vind. Heb het album nu zo'n 3 keer beluisterd en ben er nog niet helemaal uit. Freaky stukken zitten er zeker in, maar helemaal pakken doet het me (nog) niet. Aero verzekerde me dat het bij hem ook wat draaibeurten gekost had voordat hij het ging waarderen, dus ik blijf doorzetten. Zitten zeker hele mooie stukken bij!

Voor de liefhebbers is hier THE CHILD FLY-KILLER, a story by Serge Gainsbourg:

1. THE CHILD THE FLY AND THE MATCHES
A wounded fly is in a fluster. The child gets his matches ready. He chases the fly and tries to burn it.


2. THE CHILD IN THE FLY KINGDOM
The wounded animal leads the child into an underground, humid and dark place: the fly kingdom. The child crosses the stream that runs along the entrance to the forbidden caves.


3. DANCE OF THE BLACK FLIES, THE KING'S GUARDS
As the child approaches, the king's guards take up a warrior's stance, then move aside revealing the king of the flies playing billiards.


4. DANCE OF THE CHILD AND THE KING OF THE FLIES
The king of the flies invites the child to dance with him. But during the dance, the child plans an act of treachery.


5. THE KING OF THE FLIES AND THE ROSE JAM
The child rips the cellophane off a pot of rose jam and pours it onto the floor. The huge lake of jam slowly covers the king. The king of the flies efforts to break free only get him stuck even more, watched helplessly by the guards who slowly draw away.


6. THE CHILD FLY-KILLER
The king, hindered by the jam, drags himself to the humans' beach. The child joins him there, jumping around and tormenting it him with a rod.


7. THE GUARDS FLY TO THE KING'S RESCUE
Several troops of black flies harass the child one after the other and try to save the king, but in vain.


8. DEATH OF THE KING OF THE FLIES
The child murderer ruthlessly pursues the king of the flies lashing out at the tall grass with his stick. The king is beaten to death.


9. SPIDERY SCRAWL / FLY LEGS
The fly people take counsel together and prepare their revenge.


10. THE PAPER CHILD-KILLER
The whirling flies make the child's head spin. They try to stick him onto a paper child-killer. The child tries to escape the flies punishment twice, then gets stuck onto the paper child-killer.


11. THE DEATH THROES OF THE CHILD MURDERER
The child is covered in flies.

Alle 11 nummers nader verklaard! Tja, mijn eigen gedachtengangen wijken er wat van af

Hier een afbeelding van de indertijd vervangende hoes (nog steeds in omloop), gemaakt door de dochter van Vannier.
Inmiddels is de originele hoes weer in ere hersteld. Blijkbaar kan een bloterik wel weer op een hoes

Aero, weet jij toevallig waar je dit album ergens online bol.commerig kan vinden?
Ik ben erg benieuwd geworden.

Via amazon is er nog wel aan te komen en hij is vast en zeker ook nog wel te pindakazen.

Met dank aan aERo's recensie van Melody ben ik hier ontzettend benieuwd naar. Vanmiddag maar eens wat platenzaken langs om te kijken of ie niet toevallig ergens ligt!

Gisteravond voor het eerst geluisterd... en wat een trip Ik ga hier nog maar even geen sterren aan uitdelen, eerst nog maar eens rustig een keer luisteren.

Van de tijdsduur van de nummers zoals het hier staat, klopt volgens mij trouwens weinig. Tenzij ik een andere versie van de cd gekocht heb. De tracklist is echter wel hetzelfde en de nummers klinken allemaal wel ongeveer zoals eerder beschreven door aERo.

Zo, derde bericht achter elkaar bij deze plaat, maar na nog eens vier keer geluisterd te hebben gisteren en vanochtend, moet ik maar eens een stem uitbrengen. Ik kan, ook na vier keer achter elkaar hier naar geluisterd te hebben, het plaatje nog steeds niet helemaal doorgronden - alhoewel het verhaal van Gainsbourg zoals aERo dat hierboven postte wel wat duidelijkheid schept. Maar de muziek... Het is een fijne eclectische mix van jazz, avant-garde, progrock, funk en vast zo nog wel wat andere genres die men hier opgedient krijgt. Klinkt als The Mars Volta zegt u? Godzijdank: neen! Op sommige momenten denk ik aan Zappa, op andere momenten aan de weirde bigband van Peter Vermeersch, de Flat Earth Society, en weer op andere momenten denk aan helemaal niets en laat ik me gewoon door de muziek meeslepen. Maar dat ik hier rustig drie keer achter elkaar naar kan en naar wil luisteren, geeft wel aan dat deze muziek me pakt. En daar gaat het bij muziek om, nietwaar?

Ik begin met vier sterren, maar ik zie absoluut doorgroeimogelijkheden.

Ik was er eerlijk gezegd nogal van onder de indruk. Het indrukwekkende zit de mix van schijnbaar tegengestelde sferen en klankbeelden die lijken te botsen en toch een mooi geheel vormen. Na beluistering laat het je achter met een gevoel alsof je een waanzinnig spannende film hebt gezien (dat hij componist van filmmuziek is verloochent hij niet) maar ook met een gevoel alsof je die film nog lang niet hebt doorgrond.

Vergeet David Axelrod's Song of Innocence! Dit klinkt nog steeds fris en modern.
Wat is het concept ? Filmmuziek, wordt hier gezegd, maar ik denk vooral aan een portfolio, een staalkaart van 's mans kunsten en kunnen. Dat zijn er nogal wat.
Er lijkt geen verband tussen de tracks. En ook niet met de hoes.
Hoewel alles alle kanten uitgaat, ik denk aan bv muziek voor videoclips, is er sprake van een geheel, want het werk van één man: een geniale producer.
Beetje over the top, geniale gekte, alsof iemand een pilletje in zijn glas absint heeft gedaan. Het doet mij onweerstaanbaar denken aan lp's met fijne namen als "25 geluidseffecten voor bij uw amateurfilm".
Luisteren en genieten maar... en verzin zelf die film.

Le Papier Tue Enfant, oftewel the Paper Child-Killer, een meter-brede slijmerige kartonkleurige kleefband, uitgerold en naar beneden hangend, gewoonlijk aan de lamp boven de eettafel bevestigd en reeds halfvol bezaaid met spartelende, stuiptrekkende of stille dode kindertjes.

Als de buren nu meeluisteren denken ze vast dat er iets mis met me is. Wat een knotsgekke plaat dit! Kan me voorstellen dat hij jarenlang ideeën heeft gespaard en het er in één keer allemaal uit moest.

Beetje off topic, maar weet iemand toevallig welke muziek van Elis Regina hij gearrangeerd heeft? Daar ben ik ook wel heel benieuwd naar, maar er is niets over terug te vinden online.

Die 2 bonustracks hadden ze gerust achterwege kunnen laten want die voegen niets toe. Integendeel, ze verkrachten het einde van een anders wel leuke freaky plaat. Cinema voor het oor.

Vrij krankzinnige plaat. Veel leuke verassingen. Heb me geen seconde verveeld. Af en toe is de muziek daadwerkelijk prachtig, zoals bijvoorbeeld bij 'Les Gardes Volent Au Secours du Roi' en
'Mort du Roi des Mouches'. Er komt echt van alles langs deze plaat ; totale onrust, lieflijke deuntjes, onheilspellende geluiden. De vraag rest me nog wel een beetje wat ik hier precies mee moet....

Ben het weer eens aan het draaien en ik kijk voortdurend schuin naar mijn partner die vooralsnog niks zegt, maar waar ik wel kan raden hoe dit beoordeeld wordt. Kijken of ik na afloop nog een opmerking ga krijgen

edit: en ja hoor: 'ik vond die plaat die je net op had staan vreselijk'