Heidevolk - Vuur van Verzet (2018)

Heidevolk breidt de sound uit met dikke orkestraties en een voltallig zeemanskoor, maar klinkt muzikaal weer een stuk steviger en rauwer dan op het vorige album het geval was. De introductie van zanger Jacco de Wijs, die met Conorach een paar prachtige albums heeft gemaakt, verloopt wat mij betreft nog niet soepel genoeg omdat zijn mooie stem hier weinig benut wordt. Live is het nog geen probleem, maar op deze cd lijkt vooral een focus op de lage zang en minder op de hogere/epischere partijen. Dat is nog jammer, want ik heb de Wijs erg hoog zitten.

Klein minpunt, want muzikaal is Heidevolk erg sterk. Na een tweetal missers (Wolf In My Heart en Onverzetbaar) hebben we met Yngwaz Zonen een magistrale knaller. The Alliance, met gast zang van Primordial's Alan Averill, is een episch meesterwerk en Tiwaz en Gungnir knallen er ook lekker in. Afsluiter Het Juk Der Tijd heeft prachtige viool- en gitaarpartijen en sluit het album nog op een ouderwets folkloristische wijze af. De toekomst heeft waarschijnlijk nog een hoop uit te brengen voor deze originele band van eigen bodem en als men de zang weer iets beter in balans krijgt, weet ik ook zeker dat het allemaal goed zal blijven.

Eindstand:
1. Batavi 4.5*
2. Walhalla Wacht 4.5*
3. Uit Oude Grond 4*
4. Vuur Van Verzet 4*
5. Velua 4*
6. De Strijdlust Is Geboren 3.5*
Gemiddelde: 4.08*

De laatste plaat van Heidevolk is meteen een heel recente. Kunnen we die wellicht nog meenemen voor de jaarlijst, want de Gelderlanders maken opnieuw weer indruk. De personeelswisselingen lijken verder geen negatieve invloed te hebben op de kwaliteit. Qua zang hoor je wel verschillen, maar het voordeel van dubbelzang is dat het al snel op elkaar lijkt. Niets ten nadele van de huidige heren achter de microfoons, want Jacco deed het altijd uitstekend bij Conorach. Dat Heidevolk een bijdrage van Alan Averill heeft kunnen regelen, is ook gaaf natuurlijk.

Vuur van Verzet begint overigens wat zwak. Heidevolk heeft dat euvel wel meer. Zeker A Wolf In My Heart voelt ontzettend vreemd aan. Instrumentaal is het ook behoorlijk volgens het boekje, maar na Yngwaz' Zonen slaat de band de goede weg in. Dan is het weer puike folkmetal van eigen bodem. Er is een goede afwisseling tussen kalme en hardere nummers. Kwalitatief dik in orde en de solo's die de gitarist rondstrooit, zijn erg goed. Als er iets duidelijk geworden is met deze marathon, is dat ik Heidevolk onterecht links heb laten liggen.

Tussenstand:
1. Walhalla Wacht 4*
2. Uit Oude Grond 4*
3. Vuur Van Verzet 4*
4. De Strijdlust Is Geboren 3,5*
5. Batavi 3,5*
6. Velua 3,5*