Washington - Astral Sky (2007)

nog steeds niet gelekt ,daar kunnen veel andere een voorbeeld aan nemen

ik heb hem nu via i-tunes aangeschaft en na eerste keer luisteren zeg ik hmmm lekker echte groeiplaat nu 3,5 ster

Oeh, deze was ik helemaal vergeten. Snel even opzoeken

Iemand deze al gehoord? Ik ben erg benieuwd of ze de lijn en het hoge niveau van hun vorige album kunnen evenaren.

ja ik heb hem en ik moet zeggen sterk album ,vandaar ook mijn stem die nu trouwens naar 4 opgehoogd word ,na een paar maal aandachtig geluisterd te hebben

Er is helaas gebeurd waar ik al bang voor was. Het sferische, minimalistische van het eerste album is verdwenen. Het is allemaal iets meer aangezet, waardoor het toch een soort Saybiakloon wordt. Jammer!

Deze cd gisteren gekocht. Inderdaad is het Sferische verdwenen maar desalniettemin een heerlijke cd, ik merk alleen wat Country invloeden op maar de stem blijft erg fijn om naar te luisteren. Een paar nummers komen trouwens behoorlijk in de buurt van hun debuut cd. Ik vind het absoluut geen miskoop en ik denk dat ik er nog meer van kan genieten na een aantal luisterbeurten. 4*

hier luister ik graag naar.
4,5 *

Na het zeer goed bevallen debuut (4,5 ster) had ik erg hoge verwachtingen van deze opvolger. En ze weten dat niveau aardig te benaderen. Vind het als geheel ietsjes minder, maar evengoed erg veel mooie pop/rockliedjes.

Op Astral Sky, het tweede volwaardige album van het Noorse Washington, raakt de band ons wederom met haar geslaagde, gelaagde en melancholische versie van Radiohead, Keane en Coldplay. Toch slaat de band op deze plaat tegelijkertijd een ander landweggetje in. Eentje die naar oude vervallen boerderijen leidt en waar het geluid van oude folk- en americana-platen de gaten vullen. De hemelse popmuziek luistert in de eerste nummers weg als bijna mainstream en laveert daarna handig tussen mierzoete ballades; alt country en soundscape-achtige schetsen. Het drietal toont zich ware liedjessmeden. Aangevuld met een vierde geweldenaar voor dit album; die orgel- en toetswerk verzorgt; en daarnaast steelguitar en ook wat achtergrondzang: we hebben het natuurlijk over Cato Salsa Thomassen. Daarnaast komen er ook nog wat Gluecifer leden opdraven en doet Håvard Stangnes van het eveneens uit Tromsø afkomstige Badger een duit in het muzikale zakje. Dat alles lijdt tot een juweel van een album met een geweldige hoeveelheid zeggenschap en even zoveel karakter!