Turin Brakes - Invisible Storm (2018)

Zo geweldig als ik ze in het begin vond is het nu niet meer. Turin Brakes was ooit een lievelingsbandje, maar is langzaam naar de achtergrond verdwenen, en als er dan een nieuw album verschijnt is dat meer van 'oh ja, leuk'.

Is het nog leuk? Ja, prima hoor. Maar echt raken doen ze niet meer. Elf nieuwe liedjes, beetje bekende recept. Veilige liedjes die het ene oor in gaan en het andere uit. Daar is niks mis mee, maar het is wel eens anders geweest.

Is Invisible Storm de moeite waard? Het is fijn om af en toe te horen, maar of het een blijvertje gaat zijn valt te betwijfelen. Hadden er maar nummers als Smoke and Mirrors op moeten staan.

Voor mij klinken ze nog even fris en melodieus als in den beginne.
Ze hebben hun eigen sound en die is gebleven, waardoor het zeer herkenbaar is, maar overdaad schaadt hier zeker niet.
De stemmen blenden nog steeds prima en de toffe gitaarsound (zowel akoestisch, electrisch als op slide) blijft een mooie ondersteuning op de vlotte melodieën.
Ik hoop toch een optreden te kunnen meepikken van deze anciens tijdens hun recente tour...

Live in Utrecht
Lost in the Woods

Dit album ligt hier al een aantal dagen op de speler en ik moet bekennen dat ik het album steeds meer begin te waarderen. Ben sowieso liefhebben van de Brakes dus het moet wel erg slecht zijn als ik het niet kan hebben. Dit album is voor mij wel een groeiplaat maar daardoor nu wel gestegen tot een van hun betere (latere) albums. Would You Be Mine kopt de bal meteen in de hoek en Lost In The Woods is hier mijn persoonlijke favoriet maar er staan eigenlijk geen slechte nummers op dit album. Lekkere plaat!