Christophe Beck - Garfield: A Tail of Two Kitties (2006)

Ik dacht, laat ik nog eens een soundtrack toevoegen. Je kunt hier bezwaarlijk voor het plezier naar luisteren, maar wat heb ik deze veel gebruikt afgelopen week. Het zit vol grappige korte tracks, met thema's in de aard van Silvestri's Odd Couple II. Zeer hilarisch met beeld erbij. Zonder beeld is het eerder een irritant geheel.

Dat laatste geloof ik graag. Eigenlij kan je dan nog beter oudere Silvestri's raadplegen, want dit soort scores zijn allemaal dertien in dozijn. Al kan het qua tempo en weet ik het wat net beter geschikt zijn. Beck is net als Debney zo'n standaard componist binnen het Hollywood systeem, alsmede anderen uiteraard.

Eigenlijk zijn de volgende componisten nog maar een schim van zichzelf : Hans Zimmer - the holiday (meer van hetzelfde), Christophe Beck : pink panther - garfield - allemaal basic library music), Alan Silvestri - Night at the museum (bezwaarlijk vernieuwend), John Powell - Happy Feet (ook al zitten er wel eigenaardige stukjes in)
Wat ook enorm stoort zijn de computerdrums die tegenwoordig iedereen gebruikt. In plaats van deftige electronische geluiden af te leveren (zoals in Syriana), blijft het allemaal erg vlak, en soms heel cheesy.

Fur van Carter Burwell is wel een goede soundtrack, hoewel ook hij op veilig speelt.

Veel mensen vinden zo Powell een verademing temidden van de meute. Syriana is wat dat betreft ook een heel ander soort score voor ander soort film. Desplat is een intelligent componist, maar laat hem anders eens een Happy feet doen en dergelijken... Ik vrees dat zijn deftigheid dan ook verloren gaat voor een vrij groot deel. Beck en Debney zijn trouwens ook vooral lievelingetjes omdat ze schijnbaar zonder probleem schaamteloos een temp score overnemen.