The Blood Divine - Rise Pantheon Dreams (2002)

De goede verstaander weet dat Rise Pantheon Dreams de titel van de eerstvolgende Anathema plaat na Pentecost III had moeten zijn. Ware het niet dat Darren White toen uit de band gekegeld werd.

De klasse van die Anathema wist hij m.i. niet echt voort te zetten in het navolgende Blood Divine project. Dit project of band, eigenlijk opgestart door oud Cradle Of Filthleden die White bij de band betrokken, legde zich toe op een beetje saaie gothic, doomy metal bracht in zes jaar tijd twee albums en deze verzamelaar uit.

Deze compilatie, de zwanezang (?) van The Blood Divine heeft dan toch uiteindelijk de Rise Pantheon Dreams titel gekregen. Het verhaal gaat dat vooral de nummers op het album Awaken veel ideeën bevatten die voor Anathema bedoeld waren.
In dat geval is het maar goed dat White de band verlaten heeft. Want hoezeer ik de oude Anathema een warm hart toedraag, ik had niet graag gezien dat die band transformeerde in een soort second hand Moonspell ofzo.
Want dat is toch een beetje wat The Blood Divine doet.

Anyway. Rise Pantheon Dreams biedt een aardig overzicht van waar The Blood Divine voor stond. Ik voel me er niet door geroepen om de albums erbij aan te schaffen. Daar vind ik het niet boeiend genoeg voor.

Bijna tien jaar later ben ik toch blij dat ik hem nog altijd niet heb weggedaan. Zo af en toe is het toch wel fijn mijmeren met deze compilatie. Deze serie sombere serenades die af en toe naar Anathema neigen en af en toe wat oude Cradle Of Filth gevoelens op roepen zijn in de juiste stemming heel aardig. Het grootste euvel is dat het allemaal wel wat zwaarder had mogen uitvallen. Pentecost III kon dat bijvoorbeeld wel. Maar dan zijn er nog altijd van die thrashy uitspattingen als Revolt om het wat recht te trekken.

Ik was dit helemaal vergeten. Ik weet dat ik vroeger (midden jaren 90) best een liefhebber was van dit gezelschap, maar kan me er echt geen noot meer van herinneren. Wel leuk Om weer eens down memory lane te gaan, maar verder denk ik niet dat ik de herontdekking van het jaar gaat zijn. (Eens kijken of ik ergens op zolder de cd’s nog kan vinden, áls ik ze überhaupt nog heb)

Dani Filth had de betere kaarten na het uiteenspatten van de Cradle Of Filth line-up van 95.

Voormalig Anathemazanger Darren White daarentegen laat horen ook gewoon best te kunnen zingen.

What if....?