Fabrizio Cammarata - Of Shadows (2017)

In eigen land is Siciliaan Fabrizio Cammarata al jaren een gerespecteerd singer-songwriter. Zijn debuutalbum Rooms kwam uit in 2011 en sindsdien deelde hij reeds het podium met Patti Smith, Ben Harper, Iron & Wine, Emiliana Torrini en van de week nog met Carmen Consoli.

Dat het wel snor zit met zijn talent, blijkt ook wel uit feit dat Of Shadows in Duitsland op het kwaliteitslabel Haldern Pop uitkomt, waar ook artiesten als Chris Pureka en The Slow Show onderdak vinden.

Verrassend is dat Cammarata in het Engels zingt. Toch hoor je natuurlijk regelmatig zijn Italiaanse temperament terug, zoals in afsluiter Mi Vida. Naast liefdesliedjes vormt het veelvuldige reizen een thema in zijn songs.

Zijn prettige stem vertoont bij uithalen in het hogere bereik enigszins gelijkenis met Phil Collins. Voorafgaand aan de release trok single en opener Long Shadows de nodige aandacht.

Vanaf track vijf, Lorca’s Roses met zijn onderhuidse spanning vind ik het repertoire een stuk sterker dan de eerste vier nummers. Vooral Naked for You kent een spannende ritmische opbouw en behoort tot de fraaiste songs, die ik dit jaar hoorde. Overigens is het de enige song, waarop ik mijn tanden op stuk bijt om te doorgronden waar het over gaat.

Naast de gitaar maakt hij op subtiele wijze gebruik van elektronica. Alleen in I Don’t Belang Here maakt hij gebruik van de piano. Producer van dienst was Dani Castelar (Paolo Nutini, Editors).

Of Shadows kwam mede tot stand dank zij het Italiaanse ministerie van Cultuur en Toerisme. Zouden wij in Nederland een voorbeeld aan kunnen nemen, helaas wordt hier alles wegbezuinigd. Of Shadows wist mij al na enkele luisterbeurten te overtuigen.

Zaterdag 2 december zal Cammarata om 16.00 uur een instore verzorgen in Concerto.

Alvast bedankt Lura voor de vele geweldige ontdekkingen dankzij jouw recensies/berichten dit jaar! Wat een fijne ontdekking is dit. Hij zingt met zoveel (oprechte) bezieling, prachtig ondersteunt door de minimalistische maar sterke arrangementen. En sterke songwriting. Althans, dat maak ik op uit Long Shadows en In the Cold. Benieuwd naar meer!

Bedankt, Jeroen! Het album kreeg ik toevallig vorige week opgestuurd door de distributeur, voor mij is het ook een aangename verrassing. Het album is vanaf vandaag in zijn geheel te beluisteren op Spotify.

Album op spotify vandaag aan een eerste luisterbeurt onderworpen. Dat klinkt erg goed Lura Mooie rustige en afgewogen liedjes die afwisselend zijn en prima in elkaar zitten. Heb de lp inmiddels in bestelling staan en ga het album de komende dagen nog een paar keer luisteren. Dikke voldoende en een gave tip Thanx.

P.s met Ralph de Jong heb ik wat meer moeite. Kwartje valt niet echt

Je kunt niet alles mooi vinden.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Fabrizio Cammarata - Of Shadows - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Onlangs kreeg ik Of Shadows van ene Fabrizio Cammarata in handen. De naam kwam me wel enigszins bekend voor en na wat speurwerk in de platenkast vond ik het in 2011 verschenen Rooms.

Rooms, een ode aan de Siciliaanse hoofdstad Palermo, vond ik destijds een hele mooie en indrukwekkende plaat. Het was een plaat waarop de Italiaanse muzikant begon bij de jonge jaren van Bob Dylan en Cat Stevens, maar er uiteindelijk ook de nodige exotische invloeden bij sleepte en de plaat bovendien voorzag van de verwachte Mediterrane passie en emotie.

Op Of Shadows klinkt Fabrizio Cammarata wat anders dan op Rooms, maar ook de nieuwe plaat van de Italiaan vind ik weer een hele bijzondere. Ook op zijn nieuwe plaat stopt de Italiaanse muzikant weer flink wat emotie in zijn vocalen, waardoor de muziek van Fabrizio Cammarata zich makkelijk opdringt. Of Shadows is hiernaast voorzien van een opvallend sfeervolle, stemmige en ingetogen instrumentatie.

De bijdragen van gitaar en piano zijn opvallend subtiel, waarna het geluid op de nieuwe plaat van Fabrizio Cammarata al even subtiel verder wordt ingekleurd met sfeervolle elektronica en eenvoudige percussie. Alles klinkt ook nog eens glashelder in de bijzonder fraaie productie van Dani Castelar (Paolo Nutini, Editors).

Door de aangename klanken en de al even aangename stem van Fabrizio Cammarata overtuigt de Italiaanse muzikant makkelijk, maar Of Shadows is ook een plaat die nog verrassend lang blijft groeien. Wanneer je de plaat vaker beluistert wordt de instrumentatie alleen maar warmer en sfeervoller, komen steeds meer fraaie accenten aan de oppervlakte en worden de songs van de Italiaanse muzikant alleen maar mooier en indringender.

Zeker bij beluistering met de koptelefoon komt alles bijzonder fraai aan de oppervlakte en groeit de toverkracht van de plaat. Belangrijker nog is dat de songs van Fabrizio Cammarata steeds meer aan kracht en diepte winnen en dat gaat met name op voor de net wat minder toegankelijke songs op de tweede helft van de plaat.

Bij eerste beluistering leek de Italiaan zich nog te scharen onder de grote groep populaire mannelijke singer-songwriters van het moment, maar toen ik bij herhaalde beluistering steeds meer raakvlakken hoorde met de grote platen van Peter Gabriel uit de jaren 80, begon ik me te beseffen dat Of Shadows een bijzondere plaat is.

Vergeleken met het eerder genoemde Rooms sluit de muzikant uit het fascinerende Palermo dit keer wat meer aan bij de Britse en Amerikaanse popmuziek en ontbreken de exotische invloeden die Rooms zo bijzonder maakte, maar ook met Of Shadows laat Fabrizio Cammarata op een of andere manier een ander geluid horen. Het is een geluid vol donkere en vaak wat melancholische schoonheid en een geluid vol Mediterraan temperament.

Heerlijk voor koude winterdagen en donkere winteravonden, maar ik heb het idee dat Of Shadows veel langer mee kan en Fabrizio Cammarata ook in Nederland de waardering moet gaan schenken die de Italiaan zo verdient. Ik ben in ieder geval volledig overtuigd door de bijzondere schoonheid van deze plaat. Erwin Zijleman