Clouds Can - Leave (2017)

Een album om in op te gaan! Prachtige plaat van Thomas Thielen ook bekend van zijn soloproject genaamd t.
Clouds Can heeft niet die lange nummers maar meer afgepaste stukken. De bombast is er net als bij t en ook de mysterieuze introverte passages ontbreken niet (de zang ver achterin de boxen, telefoonstem etc.). Zeer zeer mooi, toch wel in de stijl van t, met mooie sfeerwendingen, wat korter van stof dat wel, terwijl de teksten van deze leraar Engels ook nu weer erg tot de verbeelding spreken. Topper!

This Dream of Me
Een prachtige overture achtig nummer. Een wat frivool begin en het eindigen met bombast, bekende ideeën die Thomas Thielen tot in de puntjes beheerst. Dit keer samen met Dominik Hüttermann. En in nummers van rond de 6 a 7 minuten...

All We Are I am Not
Het begin is erg "t" achtig, met dat geprogrammeerde ritme. De zang intiem voor in de boxen tot het refrein zich ontvouwd: zeer mooi in het gehoor liggend. Ook hier schuurt het einde van de track naar een climax. De tekst over individualisme, of het gebrek daaraan...

Life Is Strange
De achtergrond geluiden, komen aardig overeen met Pink Floyd's "Paranoid Eyes". Het nummer begint lekker zweverig om over te gaan in een licht hysterisch middenstuk. Daarna een terugkeer naar het introverte en eindigen met een pracht van een gitaarsolo.

On the Day You Leave
Een verhaal over iemand niet mogen missen, met alle jezelf voor de gek houderij die erbij komt kijken. Van klein naar groot, want wat een bombast om van te smullen middenin het nummer. En de conclusie: het hakt er toch meer in dan je dacht...

Like Any Angel
De intro is als David Bowie die op aarde land. Maar het gaat over gewoon maar een engel. Prachtige opener van het tweede gedeelte van dit album.

A Change of Heart
De track die ook als promotie dient voor het album, met een zogenoemde lyric video. Melancholisch en een pracht van een ballad is het. Hoewel ook weer niet alleen dat, want het refrein is weer wat feller op momenten. Ook een soort accordeon geluid en tintelend gitaar stukje, die je onder de voeten kietelt.

Insomnia
De intro is een stukje shoegaze die z'n weerga niet kent. Een hard nummer met bijna een punk achtige houding...

Almost Forever
Hier de clou van het album: verschillende titels komen terug in de tekst. Nogmaals pompeus eindigen zoals op eerdere stukken, maar hierop is dit het meest filmisch gedaan. Dit nummer doet me het meeste denken aan de laatste t albums.

Ik hoop er zeer op dat dit een vervolg krijgt!