Hookworms - Microshift (2018)

De single is echt fantastisch! Ben zeer benieuwd wat dit album tewege gaat brengen.

Each Time We Pass is de 2de parel van dit album. Dit gaat de doorbraak worden! Negative Space word al vaak gedraaid op de radio! Wat een track.

Net even Static Resistance en Each Time We Pass geluisterd. Ik ben niet meteen verkocht, maar ze hebben een erg interessante sound. Dit nodigt uit tot het luisteren van het volledige album

Inmiddels 2x geluisterd en ik ben om. Ik snap wel waarom dit momenteel de 2018 lijst op Metacritic aanvoert. Echte uitschieters kan ik niet noemen en dat zegt meteen genoeg over dit album. Het is juist het geheel wat sterk is, dit album is een grote trip. Een verzameling weirde samples en elektronica (en een goede dosis rock) die uitdaagt en prikkelt. Ik voel aan mijn water dat dit album met elke keer luisteren beter gaat worden. Mijn gevoel zegt dat dit minimaal 4 sterren gaat worden. Verbazend dat dit album nog niet veel aandacht krijgt hier, hopelijk gaat dit snel veranderen.

Ik ben inmiddels halverwege maar de teleurstelling overheerst. Waar ik Hookworms na hun debuut in 2013 echt een enorm veelbelovende band vond, vind ik dit album vooralsnog echt te weinig brengen. Nee, geef mij dan maar XAM (Duo).

Moest het een progrockscheet zijn dan stonden hierboven gegarandeerd minstens 4 gemiddelde sterren van steevast dezelfde users. Soites, lekker psychedelisch plaatje. Minder gitaargericht dan de voorgangers, maar net zo lekker.

Ik ben hier gekomen om 4.5 ster te geven. Wat een aftrap van het jaar.

Ik verhoog ook naar 4,5, wat een plaat! Hij wordt maar beter en beter. Tot nu toe by far het beste van 2018 wat mij betreft.

Wat iemand hierboven al zei, dit luistert als één grote trip. Vooral het middenstuk met The Soft Season, Opener en Each Time We Pass doet alles om me heen vergeten en lijkt bijna 1 nummer door de heerlijke synth overgangen.
En natuurlijk mag ook opener Negative Space niet ongenoemd blijven, alsof je in de ruimte zweeft...

Wat een heerlijke plaat! Kan rechtstreeks het jaarlijstje voor 2018 in. Zelden een band gehoord die alle 'gitaarbandjes', hoe dol ik ook op ze ben, volstrekt overbodig maakt. Zelfs de saxofoon in 'The Soft Season' kan ik waarderen. Krautrockrepetities opnieuw uitvinden en magistraal toepassen is een kunst apart. Hulde!

Recensie uit mijn tweewekelijkse Popcorn-nieuwsbrief, waarin ik schrijf over de beste nieuwe albums en tracks:

Hoewel losse tracks steeds belangrijker worden, verschijnen er gelukkig ook nog platen die je vooral in z'n geheel moet beluisteren. Het bejubelde Microshift van Hookworms uit Leeds, dat net als het nieuwe album van Franz Ferdinand bij het Domino-label verscheen, is daar een van.

De nummers met lekkere grooves en psychedelische orgeltjes stromen in elkaar over en hebben een vergelijkbare sfeer. Het album komt voort uit een hoop frustratie. In dit interview vertelt zanger Matthew “MJ” Johnson dat hun studio in 2015 compleet onder water kwam te staan en de band raakte vrijwel alles kwijt. “I looked around and there was nothing left.” En dan was de band ook nog eens niet goed verzekerd. Inmiddels is hun studio weer herbouwd. “We’d had such a terrible few years. So we wanted the music to be upbeat, uplifting.”

Daar is Hookworms op Microshift in geslaagd, zeker op het als een trein voortdenderende Static Resistance.

Mijn hoge verwachtingen na de singels Negative Space en Static Resistance zijn helemaal ingelost. Zoals door meer mensen is gezegd, is het echt een album dat voelt als een geheel. Na heerlijk uitbundige momenten volgen er mooie stukken om even de rust te pakken om daarna weer door te pakken. Ik snap alleen niet zo goed waarom Boxing Day al zo snel en vrij abrupt word afgebroken.

Langzaamaan kruipt dit album richting de top 10, mooi om te zien. Nog steeds een erg genietbaar album, eindejaarslijstje materiaal!

Negative Space is een geweldige elektronische trip, gelaagd en vol spanning. De rest van het album valt me helaas tegen. Ik hoor veelal slappe indie met lijzige zang en (te) weinig lekkere hooks. Een euvel waar ik ook bij bijvoorbeeld Death Cab For Cutie, The Shins of MGMT tegenaan loop. O.b.v. Negative Space had ik gehoopt dat Hookworms me meer zou weten te boeien, maar helaas houden ze dat maar een paar nummers vol.

Opener is ook nog best goed (het komt wat traag op gang, maat het energieke slot maakt veel goed) en Shortcomings is ook helemaal niet verkeerd. The Soft Season is echter te druilerig om aan te horen, Each Time We Pass idem en die hoge piepstem werkt ook nog eens op mijn zenuwen, Static Resistance vind ik te oppervlakkig voor een single en twee fillers op een rij (Boxing Day en Reunion) is ook geen uitnodiging om nog eens goed voor dit album te gaan zitten.

Laat ik Negative Space maar koesteren.

Boxing Day een filler?!? Wat een heerlijk gestoord nummer is dat!

December staat natuurlijk in het teken van de balans opmaken en zo komt ook deze plaat weer voorbij. Wat klinkt dit nog steeds ontzettend fris zeg! In het oerwoud van indie rock en aanverwante genres, steekt deze plaat er toch nog steeds behoorlijk bovenuit. Het grappige is dat ik de nummers los niet eens allemaal zo sterk vindt. Als ik elk nummer los een cijfer zou geven en op basis daarvan een gemiddelde beoordeling zou geven, zou ik nooit aan 4,5* komen. 4* wel wellicht. Maar dit album flowt zo ontzettend lekker. Die overgangen zijn ontzettend goed gedaan. Heerlijk ook hoe zo'n Boxing Day abrupt wordt gestopt en dan het rustige, sfeervolle Reunion begint. En Negative Space is nog steeds mijn indie rock anthem van het jaar, niet kapot te krijgen.

Leuk dat Hookworms Douwe Bob kent. Hij wordt in elk geval steeds genoemd tijdens de openingstrack.