Tracey Thorn - A Distant Shore (1982)

Een album dat ik vooral bij zwoel zomerweer graag wil horen, want op een grijze winterdag zoals vandaag vind ik het enigszins uit de toon vallen.

Het album bevat over het algemeen vrij ingetogen songs van eigen hand.Tracey Thorn heeft een krachtige en mooie stem, en begeleidt zich zelf verdienstelijk op akoustische en elektrische gitaar, er zijn verder geen musici te horen, en dat vind ik soms wel eens jammer. Toch een mooi album, met vele mooie songs, waaronder een cover van Femme Fatale van Velvet Underground.

Rond de tijd dat ze dit album opnam, ontmoette ze Ben Watt, met wie ze onder de naam Everything But The Girl enige mooie albums opnam.

Een plaat uit 1982, dat zou je eigenlijk niet zeggen. 1982 is echt toch meer het jaar van post punk en new wave, maar daar tussen waren er toch ook andere muziekstijlen. Vooral Cherry Red bekommerde zich om zulke muzikanten.
Tracey Thorn is natuurlijk bekend van Everything But The Girl, maar voor 1982 was ze ook lid van the Marine Girls. Ook totaal andere muziek dan gebruikelijk.
Marine Girls was redelijke rustige, maar ook wel zomerse muziek, veelal akoestisch. De tweede plaat van deze groep heb ik toendertijd nog gekocht.
Dit is dus het soloalbum van Tracey Thorn, tussen Marine Girls en 'Everything But The Girl' in.
Het is erg minimaal, enkel Tracey , zang en gitaar.
Rustig, Tracey die loom , zelfs een beetje zeurderig zingt, maar dat klinkt uitstekend. Je zou het bijna onder folk scharen, maar dat klopt ook weer niet.
Het album is redelijk onder de radar gebleven, het paste niet zo echt in dat tijdsgewricht. In deze tijd ontmoette ze Ben Watt op de universiteit, ze vormden zowel muzikaal (Everything But The Girl) een stel. Die muziek was wat anders, meer jazzy en later zelfs richting dance. In 2000 stopten ze met EBTG, maar bleven wel privé bij elkaar.
Een mooi album van Tracey Thorn met natuurlijk een uit duizenden herkenbare stem. En er staat een cover op van Velvet Underground (Femme Fatale), prachtig !