Tohpati Ethnomission - Mata Hati (2017)
mijn stem
2 stemmen
1
geplaatst: 10 april 2021, 12:11 uur
In deze coronatijd ben ik iets meer digitaal aan het bestellen bij wat online muziekzaken en regelmatig kun je voor een paar euro al iets bestellen. Als je dan wat meer cd's bestelt vallen de portokosten ook weer mee, dus regelmatig valt er een pakketje naar binnen met 5-10 cd's.
Tohpati Ethnomission zat dar dus ook bij met de plaat 'Mata Hati'. Vooraf las ik dat het ingedeeld werd bij progressieve rock, maar ook wel jazz-fusion en uit Indonesië kwam. Dus voor een paar euro, waarom niet proberen.
De band bestaat uit 5 personen, waarbij Tohpati himself de bandleider is, hij speelt gitaar. Wat dat betreft lijkt het wel wat op Santana, trouwens in sommige recensies wordt deze ook genoemd. Bij vorige platen was er ook nog zang, maar deze plaat is volledig instrumentaal.
Bij het eerste nummer is ook nog een symphonie orkest uit Tjechië betrokken en mede daardoor lijkt het eerder een soundtrack van een film.
Maar de rest is het enkel de groep die speelt en dan heb je echt het gevoel naar prog te luisteren, maar wel met een zeer duidelijk jazz fusion invloed. Inderdaad soms lijkt het wel op Santana en Al Di Meola. De dansbaarheid en soms redelijk complexe ritmes leiden al snel daar naar toe. Maar bij Santana denk je veel eerder aan latin invloeden en dat is hier toch wel minder. Dat komt ook door de inbreng van Diki Suwarkiji met (suling) fluit die zorgt voor wat Balinese folk invloed met ook de extra percussie die vaak gebruikt wordt. Voor mij was ook een plaat waar ik direct aan dacht Patrick Moraz met 'The Story of I'. Ook daar veel complexe arrangementen, ritmes en veel inheemse instrumenten. Enkel bij deze plaat is de gitaar van Tohpati wel zeer bepalend.
Hoewel jazz fusion lang niet altijd mij kan bekoren en ik het zelf soms redelijk irritant vind, kan ik dit wat beter waarderen.
Kan wel zijn dat op den duur bij een aantal de fluit wel te veel van het goede is, maar het is wel verrassende prog uit Indonesië. Ook van hoge kwaliteit en redelijk origineel. Zou ook zo maar eind jaren 70 gemaakt kunnen zijn.
Tohpati Ethnomission zat dar dus ook bij met de plaat 'Mata Hati'. Vooraf las ik dat het ingedeeld werd bij progressieve rock, maar ook wel jazz-fusion en uit Indonesië kwam. Dus voor een paar euro, waarom niet proberen.
De band bestaat uit 5 personen, waarbij Tohpati himself de bandleider is, hij speelt gitaar. Wat dat betreft lijkt het wel wat op Santana, trouwens in sommige recensies wordt deze ook genoemd. Bij vorige platen was er ook nog zang, maar deze plaat is volledig instrumentaal.
Bij het eerste nummer is ook nog een symphonie orkest uit Tjechië betrokken en mede daardoor lijkt het eerder een soundtrack van een film.
Maar de rest is het enkel de groep die speelt en dan heb je echt het gevoel naar prog te luisteren, maar wel met een zeer duidelijk jazz fusion invloed. Inderdaad soms lijkt het wel op Santana en Al Di Meola. De dansbaarheid en soms redelijk complexe ritmes leiden al snel daar naar toe. Maar bij Santana denk je veel eerder aan latin invloeden en dat is hier toch wel minder. Dat komt ook door de inbreng van Diki Suwarkiji met (suling) fluit die zorgt voor wat Balinese folk invloed met ook de extra percussie die vaak gebruikt wordt. Voor mij was ook een plaat waar ik direct aan dacht Patrick Moraz met 'The Story of I'. Ook daar veel complexe arrangementen, ritmes en veel inheemse instrumenten. Enkel bij deze plaat is de gitaar van Tohpati wel zeer bepalend.
Hoewel jazz fusion lang niet altijd mij kan bekoren en ik het zelf soms redelijk irritant vind, kan ik dit wat beter waarderen.
Kan wel zijn dat op den duur bij een aantal de fluit wel te veel van het goede is, maar het is wel verrassende prog uit Indonesië. Ook van hoge kwaliteit en redelijk origineel. Zou ook zo maar eind jaren 70 gemaakt kunnen zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.